Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5969 K.2025/7615

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/302 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 20.11.2023 tarihli ve 2023/3771 Esas, 2023/14362 Karar sayılı ilâmı ile sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturması nedeniyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2. Bursa

17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2024 tarihli ve 2024/296 Esas, 2024/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 35/2, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun'un 326-son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek hükmedilen hapis cezasının neticeten 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası şeklinde infazına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın uyuşturucu madde etkisi altında iken ve müdafii olmaksızın alınan ifadelerine itibar edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, öldürme kastının bulunmadığına, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Olay tarihinde sanığın katılanla yolda karşılaştığı ve önceden tanımadığı katılana kendisine baktığından bahisle sataştığı, elinde bıçak olduğu halde “seni öldürürüm” şeklinde tehdit içerikli sözler sarf ettiği, katılanın kendisine bakmadığını beyan etmesine rağmen “ben adamı öldürürüm” şeklinde cevap vererek elinde bulundurduğu bıçağı katılana doğru savurduğu,

bıçağın katılanın sol kasık bölgesine isabet ettiği ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralandığı olayda, tek bıçak darbesinden oluşan yaralanmanın niteliği, sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu ve eylemlerinin bir bütün halinde silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, silahla kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek,

yazılı biçimde "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Bursa