İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2024/5999 Karar: 2025/7617 Tarih: 2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/5999 K.2025/7617

1. Ceza Dairesi 2024/5999 E. , 2025/7617 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1507 E., 2024/1846 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istina

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2024/5999 E. , 2025/7617 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1507 E., 2024/1846 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istina

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2024/5999 E. , 2025/7617 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1507 E., 2024/1846 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2024 tarihli ve 2022/127 Esas, 2024/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2024/1507 Esas, 2024/1846 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafi ve Cumhuriyet savcısının lehe istinaf başvurularının teşebbüsün derecesinde eksik ceza tayini aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Aynı binada komşu olan sanık ile mağdur arasında mağdurun sanığın eşine attığı mesajlara yansıyan gönül ilişkisi nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü balkonda alkol almakta iken mağdurun aracıyla gittiğini gören sanığın kendi aracına binerek aynı istikamete doğru ilerlediği sırada mağdurun aracını görerek önünü kestiği, cebinde bulunan bıçağı alarak mağdurun aracına yaklaştığı ve mağdurun kafa bölgesini birden çok bıçak darbesi ile yaraladığı ve mağduru aracın camından çekerek dışarı çıkartmaya çalıştığı, mağdurun sanıktan kaçmak için aracını çalıştırarak geri manevra yaptığı halde sanığın aracın sürücü kapısını bırakmayarak bir müddet sürüklendiği ardından olay mahallinden kaçan mağduru aracı ile ikametinin önüne kadar takip edip mağdurun aracına arkadan çarparak durduğu, ikametlerinin önünde mağduru bulamayan sanığın öfke ile mağdurun aracına zarar vermeye başladığı, olay yerine kolluk kuvvetlerinin intikal etmesi sonucu bu olayların son bulduğu anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, taraflar arasındaki önceye dayalı husumet, hedef alınan vücut bölgesi, olay yerinden kaçmaya çalışan mağdurun aracının kapısından tutarak gitmesine engel olmaya çalışması, mağduru kendi aracıyla ikametine kadar takip etmesi, burada mağduru bulamayınca öfke ile aracına zarar vermesi dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanığın bıçak ile mağdura yönelik eylemi sonucu sağ kaş üstünde 6-7 cm.lik kesi, burun sırtı üzerinde 2-3 cm.lik kesi, sağ frota temporalde saçlı deride 2 cm.lik kesiye neden olan yaşamı tehlikeye sokmayan ve yüzde sabit iz niteliğinde yaralanmasına neden olduğu olayda, teşebbüs nedeniyle suç tarihinde 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek makulden (orta) hadden ceza tayini yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. 4. Mağdurun, sanığın eşinin telefonuna attığı mesajlar ve içeriklerine göre sanığın eşi ile yaşadığı gönül ilişkisi nedeniyle sanık ile aralarında oluşan husumet ve ulaştığı boyut dikkate alındığında, sanık hakkında 1/4 ile 3/4 arasında indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca makul (orta) hadden indirim yapılması gerekirken 1/4 oranında haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (3) ve (4) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi teşebbüs ve haksız tahrikin dereceleri yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2024/1507 Esas, 2024/1846 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2.-a maddesi uyarınca Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2025 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla