Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/6028 E. , 2025/7626 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/742 E., 2024/955 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/6028 E. , 2025/7626 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/742 E., 2024/955 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2022/500 Esas, 2024/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-g, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2024/742 Esas, 2024/955 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının teşebbüs nedeniyle eksik ceza tayini hususu eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kastının yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, olay anında mağdurun özel güvenlik görevlisi olduğunu gösterir bir işaret olmadığından 5237 sayılı Kanun'un 82/1-g maddesi uygulanmasının hatalı olduğuna, haksız tahrik indirim oranına ilişkindir. III. GEREKÇE Olay tarihinde sanığın ...adlı sitenin içerisinde 34... plakalı aracıyla dolaştığı sırada belirtilen sitenin güvenlik görevlisi olan mağdur ile tartıştığı, diğer güvenlik görevlisinin taraflara müdahale etmesiyle ayrıldıkları, belirtilen sitenin A kapısına doğru gittikleri sırada sanığın aracından silahını alıp önce havaya akabinde mağdurun bulunduğu araca doğru ateş ettiği, sonrasında sanığın mağdurun yanına giderek silahın kabzasıyla mağdurun baş bölgesine doğru vurduğu ve olay yerinden ayrıldığı anlaşılan olayda; 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre mağdurun özel güvenlik görevlisi olduğu anlaşılmış ise de, sanığın eylemi mağdurun görevi nedeniyle işlemediği, sanığın tabancayla önce bir el havaya ardından mağdurun içinde bulunduğu araca doğru ateş etmesi şeklindeki eyleminin silahla tehdit, suçunu oluşturacağı sonrasında mağdurun yanına giderek tabancanın kabzasıyla kafasına vurarak mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücudunda hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralama eylemleri yönünden ise üst sınıra yakın ceza tayini suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2024/742 Esas, 2024/955 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2025 tarihinde karar verildi.