Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6101 K.2025/7815

Adana

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2024 tarihli ve 2023/135 Esas, 2024/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5 ay 18 gün hapis cezası üzerinden infazına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.05.2024 tarihli ve 2024/789 Esas, 2024/731 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, eylemin meşru savunma kapsamında bulunduğundan beraat kararı verilmesine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, meşru savunma hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı,

ilk haksız hareketin kim tarafından geldiğinin sanık ve mağdur beyanları ile kesin ve net olarak tespit edilemediğinden sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında ve belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ile mağdurun arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü tarafların karşılaştıkları, mağdurun sanığa tokat attığı, daha sonra sanığın ikametine giderek suçta kullandığı satırı alarak dışarı çıktığı, tarafların arasında çıkan tartışma neticesinde sanığın üzerinde bulunan satır ile mağduru yaraladığı anlaşılan olayda; ...

Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 22.03.2019 tarihli raporuna göre mağdurda meydana gelen yaralanmanın yaşamını tehlikeye uğratmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda meydana gelen kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına hafif(1) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun tespit edildiği, yaralanmanın niteliği, sanık ile mağdur arasındaki husumetin öldürmeyi gerektirir düzeyde bulunmaması,

sanığın ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e ve 87/3. maddeleri uygulanarak neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz sebepleri ''suç vasfında yanılgılı değerlendirme'' yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 14.05.2024 tarihli ve 2024/789 Esas, 2024/731 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Sanığın infaz edilecek ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca korunmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) bendi uyarınca Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi