Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/6217 E. , 2025/8062 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Bilinçli taksirle ölüme neden olma HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında ölene karşı kasten yaralama suçundan açılan bir dava bulunmadığından, katılan ... vekilinin bu isteme yönelen temyiz sebebi inceleme dışı bırakılmıştır. S
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/6217 E. , 2025/8062 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Bilinçli taksirle ölüme neden olma HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında ölene karşı kasten yaralama suçundan açılan bir dava bulunmadığından, katılan ... vekilinin bu isteme yönelen temyiz sebebi inceleme dışı bırakılmıştır. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası miktarının on yıldan az olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2021/327 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararının katılan kurum vekili, sanık ... müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2022/12061 Esas, 2023/6297 Karar sayılı ilâmı ile "suç vasfının bilinçli taksirle ölüme neden olma suçu olarak belirlenmesi gerektiği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bursa 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/285 Esas, 2024/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85/1, 22/3 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle, eylemin nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, eksik ceza tayinine, 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlere ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, uygulanmayan lehe hükümler yönünden yasal ve yeterli gerekçe gösterildiği anlaşıldığından, katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan kasıtlı suçu mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Bursa 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2024/285 Esas, 2024/86 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından hak yoksunluklarına ilişkin (5.) paragrafın çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.