Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6229 K.2025/5762

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2009 tarihli ve 2006/298 Esas, 2009/10 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 01.06.2010 tarihli ve 2009/8304 Esas, 2010/4056 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2010 tarihli ve 2010/197 Esas, 2010/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e , 62, 53 maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlediği ihbarı üzerine.

Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2024 tarihli ve 2024/99 Esas, 2024/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; dava zamanaşımı süresinin dolmadığına, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

aynı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında verilen mahkumiyet karar tarihi olan 20.01.2009 tarihinin dava zamanaşımı yönünden son kesen işlem olduğu ve bu tarihten karar tarihine kadar geçen sürede hükmün açıklanmasının geri bırakılması sebebiyle duran sürelerin eklendiği halde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu ve mahkemece dava zamanaşımı sebebiyle verilen düşme kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR