Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6240 K.2025/816

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2010 tarihli ve 2006/152 Esas, 2010/56 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı(aleyhe) ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.05.2012 tarihli ve 2010/6348 Esas, 2012/4228 Karar sayılı ilâmı ile mağdurun hangi eyleminin haksız tahrik oluşturduğu tartışılmadan sanıkların cezasında haksız tahrik indirimi yapılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Diyarbakır

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2024 tarihli ve 2012/349 Esas, 2024/156 Karar sayılı kararı ile sanıkların, mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; sanıklar hakkında takdiri indirim hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği özetle; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olmadığına, mağdur beyanı dışında delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

3. Sanıklar ... ve Fedli müdafiinin temyiz isteği özetle; adil yargılanma ve savunma haklarının ihlal edildiğine, sanıklar olay yerinde bulunmadığından beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, öldürme kastı ile hareket etmediklerine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamından adil yargılanma ve savunma hakkının ihlal edilmediğinin anlaşıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin dosya kapsamındaki delillerle saptandığı,

suçta kullanılan kaleşnikof tüfeklerin öldürmeye elverişliliği, atış sayısı, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanıkların eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurdan sanıklara yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır