Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6301 K.2025/7877

Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2021/271 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 16.05.2024 tarihli ve 2022/2301 Esas, 2024/1622 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında olduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılanın sol omuz arkası ve sol bacak ön alt kısmındaki yaralanmalarının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olması, batın sol dış kısmındaki, batına nafiz olmayan yaralanmasının ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmamakla birlikte kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmaması, sanığın ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi göz önüne alındığında sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığından,

eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü ile kasten yaralama suçundan üst sınıra yakın temel ceza tayini suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay tarihinde sanığın sokakta yürürken karşılaştığı katılanı üç bıçak darbesiyle yaraladığı anlaşılan olayda; sanık ile katılan arasında Şanlıurfa

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 2020/584 Esas, 2021/173 Karar sayılı kararına konu olan ve katılanın sanığı yaralaması ve bu nedenle verilen cezanın kesinleşmesi karşısında koşulları oluştuğu halde sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari bir haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.05.2024 tarihli ve 2022/2301 Esas, 2024/1622 Karar sayılı kararının suç vasfı ve haksız tahrik yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Şanlıurfa