Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6381 K.2025/8172

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2024 tarihli ve 2023/341 Esas, 2024/195 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 35, 62... . maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.06.2024 tarihli ve 2024/1821 Esas, 2024/1883 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik, sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve yetersiz delille karar verildiğine, katılana yönelik herhangi bir eylemi bulunmadığından sübuta aksinin kabulü halinde öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve yetersiz delille karar verildiğine, olay yerinde bulunmadığına ve eyleme herhangi bir şekilde iştirak etmediğinden sübuta aksinin kabulü halinde öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın Eylemi Yönünden. 1. Sanığın, katılanı sağ göğüs bölgesinden, akciğerde kontüzyona, hemotoraksa, diyafragma yaralanmasına ve sağ 8. kostada parçalı fraktüre, hayati tehlike geçirmesine ve yaşam fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda,

teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek makul düzeyde ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunması ile mükerrir olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hususlar aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanık ...'un Eylemi Yönünden. Olay tarihinde katılanın, ...

İlçesi ... mahallesinde bulunan ikametinde, mağdurlar ..., ... ve ... ile birlikte bulunduğu sırada, cama taş atılması sebebiyle dışarı bakan katılana, ikametin karşısında bulunan ... isimli şahısa ait evin bahçe ve etraflarından hedef alınarak değişik yerlerden ele geçirilemeyen silahlar ile ateş edildiği ve bu atış sonrasında katılanın sağ göğüs bölgesinden hayati tehlike geçirecek ve hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; katılanın, sanığın kendisine bizzat ateş ettiği yönünde beyanının olmaması,

tanık ...'nin, sadece sanığı gördüğünü, elinde silah görmediğini beyan etmesi, olay yeri ve zamanı, HTS raporları ile tüm dosya kapsamı birlikte nazara alındığında sanığın katılana bizzat ateş ettiğinin sabit olmadığı, bununla birlikte ateş edenlerin yanında bulunduğu ve olay yerinde bulunmadığına ilişkin suçtan kurtulmaya yönelik beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde yanında bulunarak asli faile cesaret verip eylemin icrasını kolaylaştırdığı anlaşılmakla, sanık ...'un 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi uyarınca suça yardım eden sıfatıyla mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

sanığın 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi uyarınca asli fail olarak kabul edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ...'ın Eylemi Yönünden. Gerekçe bölümündün (A) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.06.2024 tarihli ve 2024/1821 Esas, 2024/1883 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ...'un Eylemi Yönünden.

Gerekçe bölümünün (B) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin "iştirak düzeyine" yönelen temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.06.2024 tarihli ve 2024/1821 Esas, 2024/1883 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır