Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6394 K.2025/3188

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüdü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 28.02.2023 tarihli ve 2022/10056 Esas, 2023/715 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2024 tarihli ve 2023/241 Esas, 2024/114 Karar sayılı kararı ile, a. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanıklar Kenan ve Adem hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8'er yıl 4'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede. Mahkemece, Dairemiz bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği halde, kısa kararda isabetli şekilde sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı,

gerekçeli kararda ise sanıklar hakkında anılan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapıldığı belirtilerek ve Dairemiz bozma ilâmında belirtilmemesine rağmen sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye neden olunması yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunması yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu

11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2024 tarihli ve 2023/241 Esas, 2024/114 Karar sayılı kararının başka yönleri incelenmeksizin, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi