Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6484 K.2024/7932

Şanlıurfa Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ün, anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlenen 2024/391 izin defter sıra nolu izin belgesi uyarınca 23.03.2024 tarihinde saat 14:00'den itibaren 11 gün özel izinli sayılmasını müteakip,

hükümlünün izin süresinin bitimi olan 03.04.2024 tarihinde saat 14:00 itibariyle kuruma dönmediğinden bahisle izin süresini özürsüz olarak en fazla iki gün geçirmek eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-l maddesi gereğince 1 gün hücre cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 05.04.2024 tarihli 2024/113 sayılı kararına yönelik şikayetin kabulü ile disiplin kurulu kararının iptaline ilişkin Şanlıurfa İnfaz Hâkimliğinin 25.05.2024 tarihli ve 2024/4409 Esas,

2024/6252 Karar sayılı kararına karşı infaz savcısı tarafından yapılan itirazın kabulü ile Şanlıurfa İnfaz Hâkimliğinin 25.05.2024 tarihli kararının kaldırılmasına ve şikayetin reddine dair mercii Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2024 tarihli ve 2024/800 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 94660652-105-63-20521-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/96292 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/96292 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5275 sayılı Kanun'un 95. maddesinde yer alan, "Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlarla kapalı ceza infaz kurumunda olup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazananlara, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini veya güçlendirmelerini ve dış dünyaya uyumlarını sağlamak amacıyla kurum en üst amirinin önerisi ve Cumhuriyet Başsavcılığının onayı ile üç ayda bir, yol hariç yedi güne kadar izin verilebilir. (Ek cümle:14/4/2020-7242/39 md.) Hastalık veya doğal afet gibi zorunlu hâllerde bu izinler birleştirilerek kullandırılabilir." şeklindeki,

Aynı Kanun'un 44/2-l. maddesinde yer alan, "Bir günden on güne kadar hücreye koyma cezasını gerektiren eylemler şunlardır:.. İzin süresini özürsüz olarak en fazla iki gün geçirmek." şeklindeki düzenlemeler ile

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13.06.2024 tarihli ve 2024/3479 Esas, 2024/4442 Karar sayılı ilamında yer alan "...Hükümlünün, izin süresinin bittiği günün teslim olma saatinden 22 dakikalık bir gecikme ile cezaevine giriş yapması nedeniyle cezaevi görevlilerince tutulan tutanak üzerine hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümlünün seyahati sırasında Sivas Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumunun yerini bulma konusunda aksiliklerle karşılaştığı yönündeki beyanına itibar edilerek,

22 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi ve itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlünün Şanlıurfa Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasını infaz etmekte iken, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2024 tarihli ve 2024/391 sayılı oluru ile özel izne ayrılmasının uygun görülmesini müteakip, hükümlünün anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlenen 2024/391 izin defter sıra nolu izin belgesi uyarınca 23.03.2024 tarihinde saat 14:00'den itibaren 11 gün özel izne gönderildiği, hükümlünün özel iznin bittiği gün olan 03.04.2024 tarihinde saat 14:00'de kuruma dönmediği,

ancak aynı gün 18 dakika gecikme ile saat 14:18'de kuruma teslim olduğu hususlarının aynı tarihli tutanak ile tespit edildiği, hükümlünün vasisi olan annesinin sunmuş olduğu 05.04.2024 tarihli şikayet dilekçesi ile özetle, hükümlünün teslim olması gerektiği tarihte doktor tarafından arandıklarını, diğer oğluna verem teşhisi konulması sebebiyle hastaneye gitmeleri gerektiğinin söylenmesi üzerine hükümlü ile hasta olan oğlunu hastaneye götürdüklerini, hükümlünün buradan ayrıldıktan sonra ceza infaz kurumuna gittiği esnada aracının tekerinin patladığını beyan ettiği, hükümlünün 19.04.2024 tarihli şikayet dilekçesi ile özetle,

kardeşine daha önce Verem Savaş Dispanserince yapılan test sonucunun pozitif çıkması üzerine 03.04.2024 tarihinde hastaneye gittiğini, doktorun tüm ailenin gelip test yaptırmasını istemesi üzerine annesi ile birlikte hastaneye gittiklerini, ancak geç kalacağını doktora bildirerek test yaptırmadan hastaneden ayrıldığını, bu sebeple kuruma 18 dakika geç teslim olduğunu beyan ettiği, hükümlü ve vasisinin benzer nitelikteki beyanlarına itibar edilerek 18 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hükümlünün, izin süresinin bittiği gün saat 14.00 de teslim olması gerekirken 18 dakikalık gecikme ile saat 14.18 de cezaevine giriş yapması nedeniyle cezaevi görevlilerince tutulan tutanak üzerine hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümlünün kardeşinin sağlık durumu ile ilgili olarak hastaneden telefonla aranmaları sebebiyle birlikte hastaneye gittiklerini beyan etmesi,

annesinin de aynı doğrultuda beyanda bulunması karşısında, gecikmenin geçerli ve kabul edilebilir bir mazerete dayandığının kabul edilmesi gerekirken, disiplin cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karara karşı hükümlünün yaptığı şikayetin reddine dair İnfaz hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine ilişkin itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.06.2024 tarihli ve 2024/800 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,