Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/6509 E. , 2025/8372 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/2107 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Görevi yaptırmamak için direnme suçundan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2023 tarihli ve 2
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/6509 E. , 2025/8372 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/2107 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Görevi yaptırmamak için direnme suçundan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2023 tarihli ve 2023/155 Esas, 2023/218 Karar sayılı kararı ile 6 ay 7 gün hapis cezasına hükümlü ...'in, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ve tahliyesine ilişkin Konya İnfaz Hâkimliğinin 31.08.2023 tarihli ve 2023/15721 Esas, 2023/15265 Karar sayılı kararını müteakip, Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca denetim süresi içerisinde adı geçen hükümlünün nitelikli hırsızlık suçundan Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2023 tarihli ve 2023/106 Esas, 2023/503 Karar sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkûm edildiğinden bahisle, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi uyarınca yeniden denetimli serbestlik tedbiri hükümlerinin değerlendirilmesi talebi üzerine, denetimli serbestlik tedbirinin şartlı tahliye tarihi olan 28.12.2025 tarihine uzatılmasına ilişkin kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2023 tarihli ve 2023/2107 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 94660652-105-42-2281-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve 2024/97707 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü; I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve 2024/97707 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "15.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 52'inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un geçici 6'ıncı maddesinin, "(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; ... İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır.(2) ...(3) Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır. (4)..." şeklindeki, 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/2. maddesinde yer alan; " 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, İnfaz dosyası kapsamına göre, Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.10.2023 tarihli ve 2023/2-18859 sayılı müddetnameye göre, Konya İnfaz Hâkimliğinin 10.10.2023 tarihli içtima kararına konu 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasının infazı amacıyla hükümlünün 28.08.2023 tarihinde cezaevine alındığı, koşullu salıverilme tarihinin 28.12/2025, bihakkın tahliye tarihinin ise 30.04.2028 tarihi olduğu, müddetnamede yer alan ilamlardan birinin suç tarihinin 05.11.2022 olduğu, hükümlünün 31.07.2023 tarihi itibariyle Covid- 19 izninde olmaması nedeniyle 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/2. maddesinden yararlanamayacağı, suç tarihi itibariyle yalnızca 1 yıl denetimli serbestlik süresinden yararlanabileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (1) nci fıkrası; Geçici Madde 6 – (Ek: 15/8/2016-KHK-671/32 md.; Değiştirilerek kabul: 9/11/2016-6757/28 md.) (Değişik:14/4/2020-7242/52 md.) (1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82... ), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94... ), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 1 04... ), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 1 37... ), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır. 3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçi 9 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası; (6) Türk Ceza Kanunu'nun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, toplam hapis cezası on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve daha fazla olanlar ise üç ayını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmiş olan iyi hâlli hükümlülerden ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmalarına bir yıl veya daha az süre kalanlar, talepleri hâlinde açık ceza infaz kurumlarına gönderilebilirler. Bu hükümlüler, açık ceza infaz kurumlarında barındırılır. İlgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya, beşinci fıkrada belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde beşinci fıkra uyarınca izinli sayılırlar. Beşinci fıkrada belirtilen sürenin tamamlanmasından sonra ise açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanıp kazanmadıklarına bakılmaksızın, 95 inci maddede düzenlenen izin hakkından yararlanırlar. Bu fıkra hükmü 31/7/2023 tarihine kadar uygulanır. 4. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası; Geçici Madde 10- (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.) (6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır. Şeklinde düzenlenmiştir. 5. Hükümlü hakkında 08.04.2018 tarihinde işlediği görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen 6 yıl 7 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.08.2023 tarihli ve 2023/2-13255 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün cezasının infazı amacıyla 28.08.2023 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı, şartla tahliye tarihinin 28.11.2023 olarak belirlendiği, İnfaz hakimliğinin 31.08.2023 tarihli ve 2023/15721 Esas, 2023/15265 Karar sayılı kararı ile şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle devam edildiği sırada 05.11.2022 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan verilen ve 28.09.2023 tarihinde kesinleşen 4 yıl 2 ay hapis cezasının mahkemesince infaza verilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca İnfaz hakimliğinden alınan içtima kararı sonrası düzenlenen 12.10.2023 tarihli ve 2023/2-18859 sayılı müddetname ile hükümlü hakkında iki ayrı suçtan verilen ve kesinleşen içtimalı 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasının infazı amacıyla müddetnamede, hükümlünün ceza infaz kurumuna giriş tarihinin 28.08.2023 olarak gösterilip, şartla tahliye tarihinin 28.12.2025, bihakkın tahliye tarihinin ise 30.04.2028 olarak belirlendiği ve hükümlü hakkındaki denetimli serbestlik kararının yeniden değerlendirilmesinin İnfaz hakimliğinden istenmesi üzerine İnfaz hakimliğince, hükümlü hakkında 31.08.2023 tarihli ve 2023/15721 Esas, 2023/15265 Karar sayılı karar ile verilen denetimli serbestlik kararının yeni düzenlenen müddetnamede belirlenen şartla tahliye tarihi olan 28.12.2025 tarihine kadar uzatılmasına dair karar verildiği anlaşılmaktadır. 6. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin altıncı fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanunu'nun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır." düzenlemesine göre hükümlünün hukuki durumu değerlendirildiğinde, cezasının infazı amacıyla 28.08.2023 tarihinde Ceza İnfaz Kurumuna alınan ve şartla tahliye tarihi 28.12.2025 olan hükümlünün bu geçici madde hükmünden yararlanmasının mümkün olmadığı, maddede yer alan "31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden," şeklinde açıkça belirtildiği gibi 31.07.2023 tarihi itibariyle kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin bu düzenlemeden yararlanarak, cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılmaları yönünde yasa koyucunun iradesini, yoruma açık olmayacak şekilde ortaya koyduğu, düzenlemenin kapsamının yorum yoluyla genişletilmesinin, düzenlemede öngörülen şartlar dikkate alındığında mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. 7. Hükümlünün 31.07.2023 tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunmaması nedeniyle, düzenlemenin kapsamı dışında olup, bu düzenlemeden yararlandırılmak suretiyle erken denetimli serbestliğe ayrılmasına karar verilemeyeceği gibi infaza başlanma tarihi dikkate alındığında 5275 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddenin ikinci fıkrasında yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." hükmünden de yararlanmasının mümkün olmadığı, hırsızlık ve görevi yaptırmamak amacıyla direnme suçlarının 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinde sayılan istisna suçlardan olmadığı ancak geçici 6 ncı madde hükmünün 30.03.2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından uygulamasının mümkün olduğu, hükümlünün içtimaya dahil hırsızlık suçunun suç tarihinin 05.11.2022 olması nedeniyle geçici 6 ncı madde hükmünün uygulanmasının ve hükümlünün 3 yıl süreyle denetimli serbestlik suretiyle cezanın infazı usulünden yararlandırılmasının da mümkün olmadığı, içtimaya dahil mahkumiyet hükümlerinin suç tarihleri dikkate alındığında, hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden şartla tahliye tarihine ancak bir yıl kala yararlanmasının mümkün olduğu anlaşılmakla, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı ve 10 uncu madde hükümlerinin somut olayda uygulanma şartları olmadığı gözetilmeksizin verilen karara karşı yapılan itirazın açıklanan bu nedenlerle kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.12.2023 tarihli ve 2023/2107 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,28.11.2025 tarihinde karar verildi.