Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6549 K.2025/2396

Kanun’un 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır. Sanık ... hakkında katılan ...'ya karşı hakaret ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ...'un temyiz istemi yönünden.

Sanık hakkında doğrudan hükmolunan 1.500,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet, sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet, sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan ...'un, sanık ... müdafiinin, sanık ...'nın temyiz istemleri yönünden.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

...

(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli ve 2013/28 Esas, 2014/100 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan,

5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ...'un temyiz sebepleri özetle; sanıklar Sercan ve Hakan'a alt sınırdan ceza verildiğine, ağırlaştırıcı sebeplerin dikkate alınmadığına, beraat kararının hatalı olduğuna ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. 3. Sanık ...'nın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... Hakkında Katılanlar ... Ve ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet, Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Katılan ...'un, Sanık ... Müdafiinin, Sanık ...'nın Temyiz İstemleri Yönünden.

Sanıkların yargılama konusu eylemlerine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi ve 67/4. maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 2. Sanık ...

Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan ...'un Temyiz İstemi Yönünden Sanığın yargılama konusu eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 21.04.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Yönelik Katılan ...'un Temyiz İstemi Yönünden Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen.

“Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 2. Sanık ...

Hakkında Katılan ...'ya Karşı Hakaret Ve Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Sanık ...'un Temyiz İstemi Yönünden Sanık hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

3. Sanık ... Hakkında Katılanlar ... Ve ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet, Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet, Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Katılan ...'un, Sanık ... Müdafiinin, Sanık ...'nın Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe başlığı altında (1) ve (2) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle ...

(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli ve 2013/28 Esas, 2014/100 Karar sayılı kararına yönelik katılan ...'un, sanık ... müdafiinin, sanık ...'nın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,