Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/6615 K.2025/846

Gölpazarı Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'ın, 11 gün özel izin alarak kurumdan ayrılmasını müteakip 01.04.2024 tarihinde saat 11:20'de kuruma teslim olması gerekirken belirtilen saatten 8 saat 25 dakika gecikmeli şekilde, aynı gün saat 19.45'de geç teslim olması sebebi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-l. maddesi gereğince 2 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair Gölpazarı Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 04.04.2024 tarihli ve 2024/198 sayılı kararı karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bilecik İnfaz Hâkimliğinin 18.04.2024 tarihli ve 2024/1415 Esas,

2024/1453 Karar sayılı kararına yönelik itirazın, emsal nitelikteki Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.11.2016 tarihli ve 2016/4396 Esas, 2016/4072 Karar sayılı ve Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22.12.2014 tarihli ve 2014/32457 Esas, 2014/21699 Karar sayılı ilâmları uyarınca söz konusu gecikmenin makul olduğu gerekçesi ile kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2024 tarihli ve 2024/795 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 94660652-105-11-16865-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/97696 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/97696 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "1-Dosya kapsamına göre,

Gölpazarı Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'ın, 11 gün özel izin dönüşünde 01.04.2024 tarihinde saat 11:20'de kuruma teslim olması gerekirken belirtilen saatten 8 saat 25 dakika gecikmeli şekilde geç teslim olması sebebi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-l. maddesi gereğince 2 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 04.04.2024 tarihli kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bilecik İnfaz Hâkimliğinin 18.04.2024 tarihli kararına yönelik itirazın,

emsal nitelikteki Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.11.2016 tarihli ve 2016/4396 Esas, 2016/4072 Karar sayılı ve Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22.12.2014 tarihli ve 2014/32457 Esas, 2014/21699 Karar sayılı ilâmları uyarınca kaldırılmasına karar verilmiş ise de, anılan ilamlarda gecikme sürelerinin yaklaşık 1 saat ile sınır kaldığı,

somut olayda ise hükümlüye dönüş için 2 gün yol izni de verildiği halde hükümlünün 2 günlük yol izninden sonra 8 saat 25 dakika daha gecikecek şekilde kuruma geldiği ve her ne kadar dönüş için bilet aldığı otobüs seferinin iptal olması üzerine yeni bilet aldığını, bu ... de polis çevirmesine takıldığı için 10 dakika geç kalması nedeniyle otobüsü kaçırdığını, para toplayarak yeni bilet aldığını, aktarmalı geldiğini, yolun 8 saatlik kısmını yürüdüğünü mazeret olarak ileri sürmüş ise de,

bilet iptal mesajlarının hükümlüye ait olduğu anlaşılamadığı gibi kolluk tarafından yapılan denetim sebebiyle otobüs kalkış saatine yetişemediği hususunda da somut delil sunamadığı cihetle, hükümlünün gecikmesinin makul kabul edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

2-Kabule göre de; 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun atıfta bulunduğu 6/4. maddesi uyarınca uygulanması lazım gelen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan "(2) İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki düzenlemeye uyarınca, hükümlünün şikayetine ilişkin de bir karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulü ile infaz hakimliğinin kararının kaldırılması ile yetinilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Özel izne gönderilen hükümlünün ceza infaz kurumuna teslim olması gereken saatten 8 saat 25 dakika geç teslim olduğu anlaşılmakla, teslim olması gereken saat ile teslim olduğu saat arasında geçen sürenin geçerli ve kabul edilebilir bir mazereti olmadığı takdirde kural olarak makul bir süre olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı kabul edilmelidir ancak hükümlünün savunmasında, zamanında bilet aldığını ancak otobüs seferinin iptal edildiğini, tekrar bilet almasına rağmen daha sonra polis kontrolü nedeniyle otobüsün kalkış saatine yetişemediğini,

Bilecik otogarına sabah saatlerinde gelmesine rağmen yaşadığı aksilikler nedeniyle parası kalmadığından ve yardım bulamadığından 7-8 saat yürümek suretiyle ceza infaz kurumuna teslim olduğunu ileri sürmesi ve bilet aldığı otobüs firması tarafından gönderildiğini iddia ettiği bir mesajı sunması karşısında, öncelikle savunmasının doğruluğu araştırılıp, bilet aldığı otobüs firmalarından ve polis kontrolünün yapıldığını beyan ettiği yerden hükümlünün kimlik sorgulamasının yapılıp yapılmadığına ilişkin varsa kayıtların getirtilmesinden sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken,

savunmasının doğruluğu araştırılmaksızın 8 saat 25 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğu kabul edilerek verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu nedenle yerinde görülmüştür.

3. Ayrıca, 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun atıfta bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan "(2) İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak, itirazın kabulüne karar verilmekle, hükümlünün şikayeti konusunda da bir karar verilmesi gerekirken, infaz hakimliğinin kararının kaldırılması ile yetinilmesi Kanun'a aykırı olup, bu hususa ilişen kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bilecik Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.04.2024 tarihli ve 2024/795 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,