Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/6623 E. , 2024/8843 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/131 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına boz
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/6623 E. , 2024/8843 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/131 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Parada sahtecilik, görevi yaptırmamak için direnme, birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2018 tarihli ve 2018/313 değişik iş sayılı içtima kararı ile 2 yıl 19 ay 22 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli ve 2019/388 değişik iş sayılı kararı ile 31.03.2019 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere koşullu salıverilmesine karar verilmesini müteakip, hükümlünün bihakkın tahliye tarihi olan 21.01.2021 tarihinden önce, denetim süresi içinde 03.04.2019 tarihinde işlemiş olduğu 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli ve 2019/407 Esas, 2019/478 Karar sayılı kararı ile 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükümlü hakkındaki koşullu salıverilme kararının geri alınmasına, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair Kanun'un 48. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107. maddesinde yapılan düzenlemenin sanık aleyhine olduğundan bahisle, ikinci suçun işlendiği 03.04.2019 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 21.01.2021 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair Ceyhan İnfaz Hakimliğinin 26.02.2021 tarihli ve 2021/332 Esas, 2021/388 Karar sayılı kararını takiben, hükümlünün daha önce başka dosyaları sebebiyle tutuklulukta ve gözaltında geçirdiği sürelerin halen infaz ettiği cezadan mahsup edilmesine yönelik talebinin kabulüne ilişkin Ceyhan İnfaz Hakimliğinin 17.01.2022 tarihli ve 2021/2412 Esas, 2022/153 Karar sayılı kararına karşı infaz savcısı tarafından yapılan itirazın reddine dair mercii Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2022 tarihli ve 2022/131 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 94660652-105-01-10162-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/96616 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü; I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/96616 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2-3. maddesinde yer alan, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur. Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler derhal uygulanır." şeklindeki, 5275 sayılı Kanun’un 107/5. maddesinde "Koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onsekiz yaşını dolduruncaya kadar infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak dikkate alınır." düzenlemesinde yer alan "onsekiz" ibaresinin 06.12.2006 tarihli ve 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 28. maddesiyle "onbeş" olarak değiştirildiği ve 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğü giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 52. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinde yapılan "(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132,133,134, 135,136,137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl’lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır..(3) 30/03/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından, tabi olduğu infaz rejimine göre belirlenen koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onbeş yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, üç gün; onsekiz yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak dikkate alınır.” şeklindeki değişiklikler ile, Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/678 Esas, 2021/7518 Karar sayılı ilamında yer alan "...hükümlünün koşullu salıverilme süresinin ve buna bağlı olarak denetim süresinin hükümlü lehine düzenleme getiren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun geçici 6. madde hükmü dikkate alınarak yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu, ancak bu belirleme yapılırken daha önceki koşullu salıverilme tarihinin değiştirilmesinin mümkün olmadığı, belirlemenin lehe yapılan değişiklik nedeniyle ceza infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin tespiti ve bu tespite göre denetim süresinin belirlenmesi ile sınırlı olduğunun kabulü gerektiği, koşullu salıverilen hükümlünün hapis cezası gerektiren ikinci suçu bu belirlenen denetim süresi içinde işlemesi halinde koşullu salıverilmenin geri alınmasına karar verilmesi gerektiği,..." şeklindeki açıklamalar karşısında, sonradan yürürlüğe giren infaza ilişkin lehe düzenleme getiren Kanun'un şartla tahliye edilmiş olan hükümlüyü etkilemeyeceği, sürelerdeki azalmanın hükümlüye kazanılmış bir hak vermeyeceği, ayrıca bihakkın tahliye tarihinin de değişmeyeceği, lehe yapılan değişiklik nedeniyle ceza infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin tespiti ve bu tespite göre denetim süresinin belirlenmesi ile sınırlı olduğunun kabulü gerektiği nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, Ceyhan İnfaz Hakimliğince 10.07.1997 doğumlu olan hükümlünün suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında olduğu Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/9 (birleşen 2013/10) Esas ve Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/179 Esas sayılı dosyaları yönünden gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin halen infaz etmekte olduğu cezasından 7242 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesi gereğince hükümlünün ceza infaz kurumunda geçirdiği 1 gün sürenin 2 gün sayılması suretiyle mahsubuna karar verilmiş ise de, Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/9 (birleşen 2013/10) Esas sayılı dosyasına konu suç tarihinin 24.06.2013 olduğu, bu dosyaya konu suç yönünden hükümlünün 24.06.2013-25.06.2013 tarihleri arasında gözaltında, 25.06.2013-14.08.2013 tarihleri arasında tutuklu bulunduğu, yine Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/179 Esas sayılı dosyasına konu suç tarihinin 29.08.2014 olduğu, bu dosyaya konu suç yönünden hükümlünün 29.08.2014-31.03.2015 tarihleri arasında tutuklu bulunduğu, dolayısıyla mahsuba konu olan suçların 24.06.2013 ve 29.08.2014 tarihlerinde işlenmiş olması karşısında, anılan suçların 5275 sayılı Kanun’un 107/5. maddesinde 06.12.2006 tarihinde yapılan değişiklikten sonra işlenmiş olduğu ve yapılan bu değişiklik uyarınca ancak onbeş yaşını dolduruncaya kadar infaz kurumunda geçirilen bir gün sürenin iki gün olarak sayılmasının mümkün olduğu, dolayısıyla mahsuba konu suç tarihlerinde 15-18 yaş aralığında olan sanık hakkında infaz kurumunda geçirilen 1 günün 2 gün sayılmasının mümkün olmadığı, bununla birlikte 7242 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesi gereğince yapılan değerlendirmede ise, hükümlünün halen infaz etmekte olduğu cezası yönünden 31.03.2019 tarihinde koşullu salıverildiği, 7242 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un geçici 6/4. maddesindeki hükümlünün onsekiz yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir günün, iki gün olarak dikkate alınması gerektiğine yönelik düzenlemenin, hükümlünün koşullu salıverilmesinden sonra yürürlüğe girdiği, dolayısıyla hükümlüyü etkilemeyeceği ve sürelerdeki azalmanın hükümlüye kazanılmış bir hak vermeyeceği cihetle, anılan süreler yönünden infaz kurumunda geçirilen 1 gün sürenin 2 gün olarak dikkate alınmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (4) ncü fıkrası; "30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından, tabi olduğu infaz rejimine göre belirlenen koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onbeş yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, üç giin; onsekiz yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak dikkate alınır." Şeklinde düzenlenmiştir. 3. Hükümlünün koşullu salıverilme süresinin ve buna bağlı olarak denetim süresinin hükümlü lehine düzenleme getiren 5275 sayılı Kanun’un geçici 6 ncı madde hükmü dikkate alınarak yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu, ancak bu belirleme yapılırken daha önceki koşullu salıverilme tarihinin değiştirilmesinin mümkün olmadığı, belirlemenin lehe yapılan değişiklik nedeniyle ceza infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin tespiti ve bu tespite göre denetim süresinin belirlenmesi ile sınırlı olduğunun kabulü gerektiği, koşullu salıverilen hükümlünün hapis cezası gerektiren ikinci suçu bu belirlenen denetim süresi içinde işlemesi halinde koşullu salıverilmenin geri alınmasına karar verilmesi gerekmektedir. 4. 7242 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (4) ncü fıkrasında yer alan “30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından, tabi olduğu infaz rejimine göre belirlenen koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onbeş yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, üç giin; onsekiz yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak dikkate alınır.” hükmü, maddede açıkça belirtildiği gibi sadece koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında dikkate alınabilir, daha önce koşullu salıverilmesine karar verilen ancak denetim süresi içerisinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı suç işlemesi nedeniyle koşullu salıverilme kararının geri alınmasına karar verilen hükümlüler yönünden bu düzenleme dikkate alınarak yaşları gereği ceza infaz kurumunda kaldıkları sürenin yeniden hesaplanarak 5275 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin 13 ncü fıkrası uyarınca aynen infazına karar verilmesi gereken süreden ya da işlediği başka bir suç nedeniyle verilen cezasından mahsubuna karar verilmesi mümkün değildir. 5. Dosya kapsamından 10.07.1997 doğumlu olan hükümlünün, 15 yaşından büyük ancak 18 yaşından küçük olduğu dönemde 24.06.2013 tarihinde işlemiş olduğu suç nedeniyle 24.06.2013-25.06.2013 tarihleri arasında gözaltında, 25.06.2013 ile 14.08.2013 tarihleri arasında ise tutuklu olarak kaldığı, bu suç nedeniyle Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/9 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve verilen bu kararın 03.06.2015 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün gözaltında kaldığı 1 gün ile tutuklu olarak kaldığı 50 günlük sürenin Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2017 tarihli ve 2016/245 Esas, 2016/405 Karar sayılı dosyasından almış cezadan mahsubuna karar verildiği görülmüştür. 6. Hükümlünün işlemiş olduğu başka suçlardan verilen ve kesinleşen 2 yıl 19 ay 22 gün hapis cezasının infazı amacıyla ceza infaz kurumuna alınması üzerine bu cezasının infazı amacıyla Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 25.01.2019 tarihli ve 2017/8399 sayılı müddetnamede, hükümlünün şartla tahliyeye hak kazanabilmesi için iyi halli olarak ceza infaz kurumunda geçirmesi gereken süreden mahsup edilerek koşullu salıverilme tarihinin 31.03.2019, bihakkın tahliye tarihinin ise 21.01.2021 olarak gösterildiği, mahsuba ilişkin bilgilerin denetime imkan verecek şekilde süre ve tarih bilgileri gösterilmek suretiyle açıklandığı ve hükümlünün bu müddetnameye konu cezasının infazı sırasında Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2019 tarihli ve 2019/388 değişik iş sayılı kararı ile 31.03.2019 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverilmesine karar verildiği anlaşılmakla, hükümlünün gözaltında ve tutuklu kaldığı sürenin başka suçlarından verilen ve kesinleşen cezalarının infazı sırasında infazın yapıldığı dönemde geçerli mevzuata göre değerlendirilip mahsup edildiği ve infazı gereken cezasından dolayı koşullu salıverildiği anlaşılmakla, şartları oluşmadığı halde aynı gözaltında ve tutuklu kalınan süre yönünden verilen mahsup kararının hukuka aykırı olduğu ve bu yöne ilişen kanun yararına bozma talebinin yerinde olduğu anlaşılmaktadır. 7. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 06.03.1940 tarihli ve 1940/5-68 sayılı kararına, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2006 tarihli, 2006/4-7 sayılı kararına göre; hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsi hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran hallerin bir başka mahkumiyet kararında yer alan cezadan mahsup edilebilmesi için, mahsup istenen mahkumiyete ait suçun, tutuklu kalınan suçtan verilen hükmün kesinleşmesinden önce işlenmesi gerekmektedir. 8. Hükümlünün 15 yaşından büyük ancak 18 yaşından küçük olduğu dönemde 29.08.2014 tarihinde işlemiş olduğu suç nedeniyle 29.08.2014 ile 31.03.2015 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, tutuklu kaldığı bu suçtan dolayı Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2014/179 Esas, 2015/67 Karar sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay hapis ve 500 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hakkında verilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, hükümlünün 29.08.2014 ile 31.03.2015 tarihleri arasında kaldığı süre yönünden verilmiş bir mahsup kararı olmadığı ve ilk defa mahsup kararına konu yapıldığı daha önce verilen başkaca kesinleşen cezasından infazı gereken süreden mahsup edilmediği gibi infazı yapılan cezaları bakımından koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında dikkate alınmadığı anlaşılmakla, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 06.03.1940 tarihli ve 1940/5-68 sayılı kararına, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2006 tarihli, 2006/4-7 sayılı kararına göre mahsup şartlarının oluşması nedeniyle 7242 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin dördüncü fıkrası dikkate alınarak hükümlünün 15 yaşından büyük ancak 18 yaşından küçük olduğu dönemde ceza infaz kurumunda geçirdiği bir günlük sürenin iki gün mahsup kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından, kanun yararına bozma isteminde mahsuba konu bu süre ile ilgili yapılan değerlendirme ve talep haklı ve yerinde görülmemiştir. 9. Hükümlünün mahsup talebi ile ilgili İnfaz hakimliğince verilen karara karşı Cumhuriyet savcılığınca yapılan itirazın yukarıda (5) ve (6) numaralı bendde açıklanan sebeple Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/9 Esas sayılı dosyasında gözaltı ve tutuklulukta kaldığı süre bakımından mahsup şartları oluşmadığından dolayı kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan nedenle yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.02.2022 tarihli ve 2022/131 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.