Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/6624 E. , 2024/7248 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/386 E., 2016/18 K. SUÇ : Kasten yaralama KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına b
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/6624 E. , 2024/7248 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/386 E., 2016/18 K. SUÇ : Kasten yaralama KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 26.01.2016 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 2024/2229 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98383 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyasının onaylı sureti Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98383 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "...Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli kararı ile, sanığın 25.10.2015 tarihinde katılan ...'ya karşı işlemiş olduğu basit tıbbî müdahale ile giderilebilir mahiyetteki kasten yaralama suçundan kesin nitelikte mahkûmiyet kararı verildiği, anılan kararda yine sanığın 25.10.2015 tarihinde aynı katılana yönelik gerçekleştirmiş olduğu silahla tehdit suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.04.2023 tarihli ve 2020/4532 esas, 2023/2078 karar sayılı ilâmında yer alan, '25.10.2015 tarihinde sanık ve mağdurenin ortak arkadaşı olan tanık T.Ç.'nin mağdureyi telefonla arayıp sanıkla yüzleşmelerini istemesi üzerine mağdurenin akşam saatlerinde kendi evinin önünde bulunan tanığın aracının yanına geldiği, sanığın mağdurenin kolundan tutarak zorla aracın arka koltuğuna bindirdiği, tanığın aracı kullanarak olay yerinden ayrıldıkları, seyir halindeyken sanığın 'bir haftadır seni arıyorum, kendi ayağınla geldin ölüme, sabaha kadar seni döveceğim sabah da seni öldürüp atacağım, or..pu, kaşar' diyerek eliyle mağdureyi darp ettiği, belinden bıçak çıkartıp mağdurenin boğazına dayadığı, tanığın aracı durdurup sanığa engel olup ön koltuğa götürdüğü, mağdurenin o sırada araçtan inmek için kapıyı açmaya çalıştığı, ancak kilitli olduğu için araçtan inemediği, tanığın aracı tekrar kullanıp mağdurenin evine doğru ilerledikleri, sanığın 'bu çocuğa dua et seni bıçaklamıyorum, sabah benim evime gel yoksa kapıya dayanıp kim varsa öldürürüm' dediği ve mağdureyi evinin önüne bıraktıkları olayda; sanığın eyleminin mağdureye karşı 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde ve (f) bendinde tanımlanan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, tehdit eyleminin bu suçun unsuru olduğu anlaşılmakla; Sanık hakkında mağdureye yönelik 25.10.2015 tarihli eyleminden ötürü dava açılmasının sağlanması, dava açıldığında bu dava ile birleştirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken sanık hakkında yazılı şekilde silahlı tehdit suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.' şeklindeki açıklamalarla bozma kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 'Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma' başlıklı 109/6. maddesinde yer alan '(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın 25.10.2025 tarihinde darp etmek suretiyle katılanı alıkoyduğu somut olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama hâlinin bulunmaması karşısında, yaralama eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun nitelikli hâline cebir unsuru olarak vücut vereceği, sanık hakkında yaralama suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. Hükümlü hakkında Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.12.2015 tarihli ve 2015/13961 Soruşturma, 2015/5259 Esas, 2015/456 İddianame numaralı evrakı ile düzenlenen iddianamede hükümlünün 06/2015, 10/2015, 25.10.2015 tarihlerinde gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, silahla tehdit suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi talep edilmiş, Mahkemece hükümlünün 06/2015 tarihli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine diğer suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir. 2.Silahla tehdit suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 05.04.2023 tarihli ve 2020/4532 Esas, 2023/2968 Karar sayılı kararı ile özetle; "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, tehdit eyleminin bu suçun unsuru olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında mağdureye yönelik 25.10.2015 tarihli eyleminden ötürü dava açılmasının sağlanması, dava açıldığında bu dava ile birleştirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken sanık hakkında yazılı şekilde silahlı tehdit suçundan hüküm kurulması" nedeniyle anılan hükmün bozulması üzerine hükümlü hakkında Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/230 Esas sırasına kayden yargılamaya devam edildiği belirlenmekle, kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturup oluşturmadığının mahallinde Mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinden, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında 25.10.2015 tarihinde gerçekleştirdiği kasten yaralama suçundan verilen Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.