Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7016 K.2025/9565

İlk derece mahkemesince verilen cezanın bölge adliye mahkemesince artırılması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenmiştir. 2.İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 50. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2023 tarihli ve 2022/906 Esas, 2023/998 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 4.380 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/1718 Esas, 2024/1711 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvurularının hükmün mahsus paragraftaki "7 ay 9 gün" ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine.

"8 ay 3 gün" ibaresinin eklenmesi, yine sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesinin uygulandığı paragrafın tümüyle hükümden çıkarılarak yerine "Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak TCK 50/1-a maddesi delaletiyle TCK 52/2 maddesi gereğince beher günü 20 TL den paraya çevrilerek sanığın neticeten 4.860 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi eklenmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanmasına, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılmasına ve vekalet ücreti takdirine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik ve diğer lehe hükümler uygulanmaksızın en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı,

haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranın isabetli olduğu, yasal ve yeterli gerekçe ile lehe hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, takdir edilen vekalet ücreti tayininde isabetsizlik olmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 12.06.2024 tarihli ve 2024/1718 Esas, 2024/1711 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir