Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7064 K.2025/5853

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/287 Esas, 2016/116 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısı (lehe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/7327 Esas, 2020/11703 Karar sayılı ilâmı ile "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/1-c-d ve 87/1-son maddeleri ile uygulama yapıldıktan sonra uygulama yeri bulunmayan aynı Kanun'un 87/3 maddesi ile artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini, 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası belirlendikten sonra aynı Kanun'un 86/3-e maddesi ile 1/2 oranında artırım yapılması sırasında 1 yıl 15 ay hapis cezası yerine 2 yıl 3 ay hapis cezası belirlenmesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Çınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2020/426 Esas, 2021/334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 87/1-son, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suç vasfına, fazla ceza tayinine, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın katılanın yüzüne taş ile vurması neticesinde yüz kemiklerinde parçalı kırığa, beyinde pnömosefaliye ve kontüzyona neden olan yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye ve yüzünde sabit ize neden olduğu, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4.) derecede olması karşısında.

Katılandaki yaralanmada birden fazla nitelikli halin ihlali ve kemik kırığı derecesi dikkate alındığında 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken, aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek, makul hadden uzaklaşılarak ceza hükmedilmesi gerekirken, sanığın eylemi ile orantılı olacak şekilde ceza belirlenmesi gerekirken eksik ceza tayini aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR