Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7166 K.2025/3041

Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davası neticesince İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik katılan sanık ... müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 23.09.2024 tarihli ek kararıyla değerlendirilerek esastan reddine karar verildiği, bu kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu gibi temyiz de edilmediği anlaşıldığından inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... müdafiinin katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz istemleri yönünden; sanık ...'ın anılan suçlar yönünden zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca bu suçlardan açılan kamu davalarına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçlardan verilen hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 15.11.2021 tarihli ek kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz istemi ile ve sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri yönünden. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2021 tarihli ve 2018/341 Esas, 2021/258 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/1970 Esas, 2021/2727 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, meşru savunmaya, gerekçesiz olarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğine, haksız tahrike,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrike, meşru savunmaya, lehe hükümlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, suçun unsurlarının oluştuğu, somut olayda sanıklar lehine meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı,

hakkında hükmolunan ceza miktarı gözetildiğinde sanık ... lehine erteleme, seçenek tedbirlere çevirme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasında kanuni imkansızlık bulunduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriğinden; sanıkların olay günü katılanın kayınbiraderi olan inceleme dışı katılan sanık ... ile tartışarak onu darp ettikleri, katılanın da içerisinde bulunduğu aile bireylerinin Muhammet Emin'i kavga ortamından uzaklaştırıp hastaneye götürmek için olay yerine geldiklerinde taraflar arasında çıkan arbede sırasında sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde katılanı bıçakla göğsünün arka kısmından 2 cm ve 3 cm'lik kesici delici alet yaraları meydana gelecek şekilde yaraladıkları, sanıkların eylemi neticesinde katılanın sol akciğerde oluşan pnömotoraks ve hemotoraks nedeniyle hayati tehlike geçirdiği olayda;

sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3.maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek, suçun işleniş biçimi ve katılanda meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezanın sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine sanıkların eylemi ile orantılı olmayacak şekilde üst sınırdan tayin edilmesi suretiyle fazla tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... müdafiinin katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde.

Sanık ...'ın anılan suçlar yönünden suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca bu suçlardan açılan kamu davalarına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... müdafiinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 15.11.2021 tarihli ek kararına yönelik temyiz istemi yönünden. 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 15.11.2021 tarihli ve 2021/1970 Esas, 2021/2727 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, C. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden.

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri temel cezanın fazla belirlenmesi yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ve 2021/1970 Esas, 2021/2727 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul