Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7194 K.2025/9789

Başsavcılığınca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 308/A maddesi uyarınca sanık lehine itiraz yoluna başvurulduğu, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince itirazın kabulüne, dosyanın yeni esas sırasına kaydedilmesine karar verildiği ve 04.07.2024 tarihli ve 2024/2363 Esas, 2024/2043 Karar sayılı karar ile hükümdeki hesap hatası düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmış ise de.

5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin kesin nitelikteki kararlarına karşı itiraz yoluna başvurulabileceği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2024 tarihli ve 2022/2983 Esas, 2024/1898 Karar sayılı esastan ret kararının kesin nitelikte olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulamayacağı, bu surette itiraz başvurusu üzerine verilen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 04.07.2024 tarihli ve 2024/2363 Esas,

2024/2043 Karar sayılı kararının hukuken yok hükmünde olduğu anlaşılmış ve temyiz incelemesinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2024 tarihli ve 2022/2983 Esas, 2024/1898 Karar sayılı kararı yönünden yapılması gerektiği tespit edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/192 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2022/2983 Esas, 2024/1898 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; keşif yapılmadığından bahisle eksik incelemeye, sanığın kastının bulunmadığına, ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı,

düzeltme nedenleri dışında yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın bıçakla katılanı batın bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmayan ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, suçta kullanılan bıçağın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve yaralanmanın boyutu nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

ancak sanığın katılanı bıçaklayıp icra hareketlerini tamamladıktan sonra yarasına tampon yapmak ve aracıyla katılanı ambulansa götürmek suretiyle aktif davranışlar sergileyerek neticenin gerçekleşmesini önlediği anlaşılmakla hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un "gönüllü vazgeçme" başlıklı 36. maddesine yer verilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Hüküm fıkrasında sanık hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın "5 yıl 15 ay" hapis cezası yerine, "6 yıl 3 ay" hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi ceza miktarı yönünden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2022/2983 Esas, 2024/1898 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasının (1) numaralı paragrafına "TCK.nun 86/1" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 36/1 maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi ve (4) numaralı paragrafından "6 yıl 3 ay" ibaresi çıkartılarak yerine "5 yıl 15 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak,