Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7218 K.2025/2509

Mahkemenin inceleme konusu kararından sonra 25.12.2023 tarihinde dosyayı yeniden ele alarak verdiği 2023/119 Esas, 2023/259 Karar sayılı ikinci kez mükerrirliğin hükümden çıkarılmasına ilişkin ek kararın hukukî değerden yoksun bulunması nedeniyle yok hükmünde olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/84 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2020/14610 Esas, 2021/1227 Karar sayılı ilâmı ile "mağdurun yumrukla yaralandığını beyan etmesine rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini, mağdurdaki kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derece olduğunun belirtildiği halde 1/4 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayini, haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması, birden fazla hükmün tekerrüre esas alınması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/119 Esas, 2023/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 29/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 8 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, haksız tahrike, tekerrüre, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu sanığın eylemine uyan neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu için 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin inceleme tarihine kadar gerçekleşmediği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Tekerrüre esas alınan Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2013 tarihli ve 2012/10 Esas , 2013/2 Karar sayılı ilamda tekerrür hükümleri uygulanmadığı halde sanık hakkında ikinci kez mükerrerlik hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/119 Esas, 2023/259 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan tekerrüre ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine “Sanığın Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2013 tarihli ve 2012/10 Esas , 2013/2 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğundan,