Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/7227 E. , 2025/6184 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1572 E. 2024/2257 K. SUÇ : Olası kastla yaralama HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması 1.12.03.2024 tarihli Resmi Gazete'de yayımla
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/7227 E. , 2025/6184 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1572 E. 2024/2257 K. SUÇ : Olası kastla yaralama HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması 1.12.03.2024 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile eklenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) Geçici 6. maddesinin "c" maddesinda "01.06.2024 tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarıyla ilgili olarak 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması veya yeniden kurulması hâlinde, bu maddeyi ihdas eden Kanunla 231/11. maddesinde yapılan değişiklikten önceki kanun yoluna ilişkin hükümler uygulanır." yapılan düzenleme uyarınca açıklanan hükmün temyize tabi olduğu anlaşılmıştır. 2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenmiştir. 3.İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2017/235 Esas, 2021/349 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdurlara yönelik olası kastla yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/1550 Esas, 2022/2793 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının(aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdurlara yönelik olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 21/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 06.10.2022 tarihinde kesinleştiği, sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde, 16.01.2024 tarihinde, yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.07.2024 tarihli ve 2024/1572 Esas, 2024/2257 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükümlerin aynen açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 21/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; suçu işlemediğine, lehine 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinin değerlendirilmesi, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün açıklanması kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III.GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, hükmün açıklanmasında isabetsizlik bulunmadığı, Mahkeme'nin kabul ve takdirine göre sanık hakkında erteleme ve yeniden hükmün açıklanması hükümlerinin uygulanmama gerekçesinin yeterli ve yerinde olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.07.2024 tarihli ve 2024/1572 Esas, 2024/2257 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2025 tarihinde karar verildi.