Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7236 K.2025/4490

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yargıtay bozması üzerine Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2023 tarihli ve 2022/1208 Esas, 2023/258 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 06.03.2024 tarihli ve 2023/6762 Esas, 2024/1466 Karar sayılı kararı ile özetle "gerekçesiz hüküm kurulması ve kabule göre sanığın suçu silahla işlediği, cezanın bu nedenle arttırılması gerektiği" nedenleriyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakların dikkate alınarak bozulmasına karar verilmiştir. 2.Bafra

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2024 tarihli ve 2024/419 Esas, 2024/459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereği cezanın 1 yıl 3 ay 22 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, mahkumiyet kararını temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği anlaşıldığından,

sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlere ilişkin yapılan incelemede düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Kazanılmış hakka ilişkin uygulama sırasında Kanun maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi olarak hatalı gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan "Kanun maddesinin hatalı gösterilmiş olması" nedeniyle Bafra

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2024 tarihli ve 2024/419 Esas, 2024/459 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinde yer alan "5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi" ifadesinin hükümden çıkarılmasına ve yerine "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,