Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7292 K.2025/1304

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılanlara karşı, kasten yaralama suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-(a) maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 18.07.2024 tarihli ek kararının katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddi yönünden kaldırılmasıyla gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli ve 2022/328 Esas, 2023/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a. Katılan ... ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 29.05.2024 tarihli ve 2023/585 Esas, 2024/990 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe), katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca "Hükümlerinin A-1 ve B-1 bentlerinin mahsus yerlerine ''TCK.nın 36/1. maddesi delaletiyle'' ibarelerinin eklenmesi" suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.07.2024 tarihli ve 2023/585 Esas, 2024/990 Karar sayılı ek kararı ile katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine 5237 sayılı Kanun’un 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme koşullarının oluşmadığına, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay günü katılan ... ...'in evinde bir sokak köpeğinin saldırısına uğradığı, katılanın kendisine saldıran köpeğe taş attığı, o sırada evinin balkonunda bulunan sanığın, katılan ... ... ile köpeğe taş atma meselesinden tartışmaya başladıkları, tartışmanın büyümesi üzerine sanığın eşi tanık ...'nin dışarı çıkarak katılan ... ... ile kavga ettikleri, kavgayı gören katılan ... ...'in eşi olan katılan ...'ün de olay yerine geldiği, bu sırada sanığın evin yatak odasına giderek eşine ait olan ruhsatlı tabancayı aldığı ve tekrar balkona geri geldiği,

sanığın evin balkonundan katılanlara hedef gözeterek 4 el ateş ettiği, sanığın eylemi neticesinde ... ...'in karın bölgesinden isabet eden mermi sebebiyle bağırsak rezeksiyonu yapıldığı, ... tehlike geçirdiği ve yaralanmasının organ işlev zayıflaması niteliğinde olduğu, katılan ...'ün ise sırt bölgesinde sağ omuz tarafından merminin girip sağ koltuk altından çıkış yaptığı ve vücut fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek nitelikte kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın olayda kullandığı tabancanın öldürmeye elverişli silahlardan olması,

atış sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, katılanlarda oluşan yaralanmaların niteliği dikkate alındığında sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, sanık ve tanık ...'nin soruşturma aşamasında alınan kolluk ifadelerinde sanığın 112 Acil servisinin aranması hususunda aktif çaba gösterdiğine ilişkin beyanlarının bulunmadığı, sanığın ve tanık ...'nin bu husustaki ifadelerinin de aşamalarda birbirinden farklı olduğu, katılan ve tanıkların sanığın bu husustaki çabasına ilişkin de herhangi bir beyanda bulunmadıkları, 112 Acil servisi arayarak yardım isteyen kişinin sanığın eşi tanık ... olduğu anlaşılmakla.

Dairemizin yerleşik uygulamaları doğrultusunda icra hareketlerini tamamladıktan sonra neticenin meydana gelmesini engellemeye yönelik ciddi bir çabası bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı ve sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden. 5271 sayılı Kanun'un 286/2-(a) maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 18.07.2024 tarihli ve 2023/585 Esas, 2024/990 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Katılanlar vekilinin temyiz istemleri yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz sebepleri suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi