Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7386 K.2025/6349

Hükümlü hakkında verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.1992 tarihli ve 1991/364 Esas, 1992/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müessir fiil suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 456/2, 457/1, 59, 40. maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Hükmün temyiz edilmeksizin 24.03.1992 tarihinde kesinleşmesi sonrasında infaz savcılığının talebi ile yapılan uyarlama yargılaması sonucunda İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2023 tarihli ve 2023/91 Esas, 2023/343 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz isteği özetle; zamanaşımının dolduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükümlü hakkında müessir fiil suçundan 765 sayılı Kanun'un 456/2, 457/1, 59/1. maddeleri uyarınca kurulup temyiz edilmeksizin kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu suç tarihi itibariyle uygulanan 765 sayılı Kanun'un uygulanan maddelerinin hükümlü lehine olduğu kabulü ile uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2023 tarihli 2023/91 Esas, 2023/343 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,