Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7412 K.2025/1711

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2014 tarihli ve 2014/338 Esas, 2014/436 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 13.06.2017 tarihli ve 2016/15300 Esas, 2017/8636 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılanın yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olup olmadığı, yaşamsal tehlike oluşturup oluşturmadığı, kemik kırığı bulunup bulunmadığı ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı konularında, duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma ilâmı üzerine Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2024 tarihli ve 2017/483 Esas, 2024/795 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; dava zamanaşımının gerçekleştiğine, vesaire ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve 5237 sayılı Kanun’un 67/2. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi sanık hakkında 03.07.2014 tarihinde verilen mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2024 tarihli ve 2017/483 Esas, 2024/795 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,