Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/7433 E. , 2025/2462 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/404 Esas, 2019/151 Karar SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değ
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/7433 E. , 2025/2462 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/404 Esas, 2019/151 Karar SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Yargıtay bozması üzerine verilen Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.10.2017 tarihli ve 2016/581 Esas, 2017/451 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesi'nin 26.11.2018 tarihli ve 2018/2503 Esas, 2018/18183 Karar sayılı kararı ile özetle "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/3-e maddesinin kararda gösterilmemesi, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2.Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2019 tarihli ve 2018/404 Esas, 2019/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62. maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereği cezanın ertelenmesine, aynı Kanun'un 51/3. maddesi gereği 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepler ve sair yönlere ilişkin yapılan incelemede düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesine göre “kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının” gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan "5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi gereğince hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi" nedeniyle Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2019 tarihli ve 2018/404 Esas, 2019/151 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321.maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından " 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına" dair kısmın çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2025 tarihinde karar verildi.