Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7495 K.2024/8449

Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.10.2024 tarihli ve 2023/27272 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108956 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108956 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 24.10.2014 tarihli eylemi nedeniyle Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2015 tarihli, 2014/1766 soruşturma, 2015/261 esas, 2015/200 sayılı iddianamesi ile kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından hakkında kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/277 esas, 2015/414 sayılı kararı ile kasten yaralama suçu yönünden mahkumiyetine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mala zarar verme suçu yönünden ise beraatine karar verildiği,

sanığın incelemeye konu kasten yaralama suçu ile birlikte işlediği iddia olunan mala zarar verme suçundan dolayı Mahkemesince verilen beraat kararı yönünden temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay

2. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli ve 2020/32593 esas, 2022/11174 karar sayılı ilamı ile 'sanığın eyleminin inceleme dışı Şükrü ile birlikte yağma suçunu oluşturabileceği bu nedenle delillerin üst dereceli ağır ceza mahkemesince takdiri gerekeceğinden..' bahisle anılan hükmün bozulduğu, bozma ilamı sonrası Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2022 tarihli ve 2022/473 esas, 2022/639 sayılı kararı ile yağma suçu yönünden görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli ve yetkili Elmalı Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,

yargılamanın Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/400 esas sayılı dosya üzerinden devam ettiği, sanığın işlediği iddia olunan yaralamaya yönelik eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin değerlendirilerek tartışılması ve sanığın hukukî durumunun belirlenmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, sanık hakkında kasten yaralama suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; sanık hakkında Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2015 tarihli ve 2014/1766 Soruşturma, 2015/261 Esas, 2015/200 İddianame numaralı iddianamesi ile mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılamada Mahkemece kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mala zarar verme suçundan sanığın beraatine karar verilmiştir.

Mala zarar verme suçundan verilen beraat kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2020/32593 Esas ve 2022/11174 Karar sayılı kararı ile anılan kararın “Katılan ...’in soruşturma aşamasında ve talimat mahkemesi aracılığıyla alınan beyanında; '...ağız münakaşası sonrası sanık ... ve yanındaki Şükrü bana saldırdılar ikisi birlikte yüzüme yumruk ile vurdular, sanık cebimde bulunan 3.000,00TL’yi zorla cebimden aldı, ben de cep telefonumdan jandarmayı aradığım sırada Fatih elimde bulunan cep telefonumu alıp yere fırlattı,

bunun üzerine telefonun ekran camı çatladı...' şeklindeki anlatımı karşısında sanığın eyleminin inceleme dışı Şükrü ile birlikte yağma suçunu oluşturabileceği bu nedenle delillerin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince takdiri gerekeceğinden, görevsizlik kararı ile Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiği halde yazılı şekilde inceleme dışı yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi,” nedeniyle bozulmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

Mezkûr bozma ilâmının içeriği dikkate alındığında sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususundaki delillerin takdir ve değerlendirilmesi görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek (bağlantısı nedeniyle Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/400 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmek üzere) görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

Bununla birlikte Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 11.03.2014 tarihli ve 2014/14-103 Esas, 2014/128 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kurulan hükmün sanık hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm değildir.

Bunun sonucu olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesinde sayılan hükümlerden olmadığından, bu tür kararların kanun yararına bozulması durumunda yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için verilecek hüküm veya kararlarda lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyeceği gözetilmelidir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,