Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7695 K.2025/6853

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/300 Esas, 2015/318 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yardım ve bildirim yükümlülüğünün ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükmünün katılan vekili, Cumhuriyet savcısı(aleyhe) ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli ve 2018/3384 Esas, 2021/14113 Karar sayılı kararı ile özetle "ek savunma verilmeden hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2.Sakarya

3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.12.2021 tarihli ve 2021/270 Esas, 2021/477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yardım ve bildirim yükümlülüğünün ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 98/1, 53. maddeleri gereği 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemi sonucu ölüm meydana geldiğine, sanığa az ceza verildiğine, bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan ceza verilmesi gerektiğine, 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın pişmanlık içinde olduğuna, lehine takdiri indirim, erteleme, seçenek yaptırım, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE 1.Sanık ile ölenin bir süredir arkadaş oldukları, olay günü birlikte bulundukları otel odasından tartışma sonrası ayrıldıkları, ölenin tansiyonun çıktığını beyan ederek sanıktan kendisini eve bırakmasını istediği, araç içerisinde ölenin hiç konuşmadığı, gece 00.00 civarında ölenin mahallesine geldiklerinde sanığın sağ ön kapıyı iterek ölene in aşağı diyerek onu aşağı ittiği, ölenin sabah saatlerinde mahallede ölü olarak bulunduğu, ölümün travmatik olmayan beyin kanaması sonucu meydana geldiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecinde ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunun uygulanma olanağı bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı, "sanığın suçu işleme şekli, meydana gelen neticenin ağırlığı, fiilden sonraki davranışları, kişiliği, sosyal ilişkileri, duruşma tutanaklarına yansıyan pişman olmamış hali, tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaate varılamaması" şeklindeki isabetli gerekçe ile sanık hakkında erteleme, seçenek yaptırım, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği anlaşıldığından,

katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanığın araç içinde rahatsızlandığını gördüğü öleni ikamet ettiği mahallesinde yol kenarında terk ederek oradan ayrıldığı, yere düştüğünü gördüğü halde uzaklaştığı ve eylemi sonucu ölüm meydana geldiği olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 98/2. maddesinde düzenlenen yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi nedeniyle kişinin ölmesi suçu kapsamında kaldığı, eylemi nedeniyle sanığa 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi gereği ek savunma verilerek 5237 sayılı Kanun'un 98/2. maddesinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan "sanığa ek savunma verilerek 5237 sayılı Kanun'un 98/2. maddesinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle Sakarya