Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7875 K.2025/3076

Kurulunun 12.04.2023 tarihli ve 2022/1-612 Esas, 2023/216 Karar sayılı bozma ilamı sonrası Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.10.2019 tarihli ve 2019/2693 Esas, 2019/4463 Karar sayılı bozma ilamına karşı direnilmesine karar verilmiş ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 31.10.2017 tarihli ve 2017/1-290 Esas, 2017/443 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulunun bozma ilamı ile önceki hükümlerin ortadan kalktığı, bu nedenle bu kararın direnme kararı niteliğinde olmayıp "yeni hüküm" niteliğinde olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar Ayfer ve Sezer vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.08.2018 tarihli ve 2017/439 Esas, 2018/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçuna azmettirme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.03.2019 tarihli ve 2018/2817 Esas, 2019/714 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 21.10.2019 tarihli ve 2019/2693 Esas, 2019/4463 Karar sayılı kararı ile "sanığın mahkumiyetine karar verilmesi" gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Çanakkale

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2020/48 Esas, 2020/243 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki kararda direnilmesi ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçuna azmettirme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 5. Direnme kararı üzerine Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/9690 Esas, 2022/9415 Karar sayılı ilamı ile.

Dairemizin bozma ilamında isabetsizlik görülmemesi nedeniyle dava dosyası Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.04.2023 tarihli ve 2022/1-612 Esas, 2023/216 Karar sayılı ilamı ile direnme kararına konu hükmün, "Cumhuriyet savcısından esas hakkındaki görüşü sorulmadan, hazır bulunan sanık müdafisine esasa ilişkin savunma yapma ve duruşmada SEGBİS yöntemiyle hazır bulunan sanığa son sözlerini söyleme imkânı tanınmadan yargılamaya son verilip hüküm tesis edilmesi isabetsizliklerinden, diğer yönleri incelenmeksizin" bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiştir.

6. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2024 tarihli ve 2023/623 Esas, 2024/369 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki 09.08.2018 tarihli ve 2017/439 Esas, 2018/366 Karar sayılı kararında direnilmesi ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçuna azmettirme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar Ayfer ve Sezer vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında tasarlayarak öldürme suçundan fail veya azmettiren sıfatıyla mahkumiyetine kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcılarının temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan fail sıfatıyla mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Oluşa, dosya kapsamına ve sanık ... ve hakkında kurulan mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık ...'un anlatımlarına göre; motorsikletle peşlerinden gelen maktule karşı, kullandıkları araç ile aralarındaki mesafeyi açtıktan sonra araçta bulunan diğer kişileri bırakarak, maktulü bulmak amacıyla birlikte geri döndükleri ve yolda karşılaştıkları maktulün şeridine girmek suretiyle kasten çarptıkları olayda; sanık ... ile maktul arasında önceye dayalı husumet bulunması ve olayın başlangıcından itibaren araç sürücüsü olan ağabeyi Ufuk’un yanında olduğu,

gelişen süreç içerisinde birlikte hareket etmeleri de nazara alındığında sanık ...’nin suça iştirak iradesiyle hareket ettiği düşünülmeden, yanılgılı değerlendirme ile beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcılarının temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2024 tarihli ve 2023/623 Esas, 2024/369 Karar sayılı kararının "sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Çanakkale