KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2024/7905 E., 2025/3854 K.
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/291 E., 2024/457 K
- Suç
- Nitelikli kasten öldürmeye yardım
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının, sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.02.2022 tarihli ve 2021/6977 Esas, 2022/1378 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerin onanmasına karar verilmiş olup, Yargıtay Cumhuriyet
Karar Detayı
724 kelime·4 dk okuma·3 bölüm
Başsavcılığınca 27.04.2023 tarih ve KD-2023/44384 sayılı itirazı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.02.2024 tarih ve 2023/1-484 Esas, 2024/102 Karar sayılı kararı ile sanıklar... ve ...'nin nitelikli kasten öldürme suçuna yardım eden sıfatıyla iştirak ettiklerinin gözetilmemesi gerekçesiyle Dairemiz onama ilâmı kaldırılarak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin esastan ret kararının bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
2. Ankara
10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2024 tarihli ve 2024/291 Esas, 2024/457 Karar sayılı kararı ile, Sanıklar ... ve... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a, 39/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 19'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri özetle, ceza miktarının fazla tayin edildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar ... ve... tarafından yardım eden sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,
takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2024 tarihli ve 2024/291 Esas, 2024/457 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,
oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Hükmolunan netice ceza miktarları ile sanıkların tutuklulukta geçirdiği süreler dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi
2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2025 tarihinde karar verildi. KARŞIOY İnceleme konusu yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu yapılan husus sanıklar hakkında TCK 62 maddenin uygulanıp uygulanmayacağı yolundadır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.02.2024 tarih ve 2023/1-484 Esas, 2024/102 sayılı ilâmı ile sanıklar ... ile ... haklarında suç vasfı değişmeksizin suça iştiraklerinin TCK 37 madde değil ve fakat TCK 39 madde uyarınca tanımlanması gerektiği yolundaki karar üzerine Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi her iki sanık hakkında TCK 39 madde uyarınca uygulama yapmış bu defa sanıklar hakkında TCK 62 maddeyi uygulamamıştır.
Uygulanmama gerekçesi olarak sanıkların sosyal ilişkileri, fiilden sonraki davranışları, sanıkların cezaları üzerindeki etkileri kriterlerine göre oluşan vicdani kanaat gösterilmiş ve her iki sanık yönünden bir bireyselleştirme yapılmamıştır. Dava dosyasının Ceza Genel Kurulunda görüşülmesi hususuna dayanak oluşturan Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/32 Esas ve 2019/439 Karar sayılı ilâmında ise aynı sanıklar için yine aynı gerekçelerle TCK 62 madde uygulanmıştır.
Son yapılan yargılamada daha önceki yargılama sürecinden sonra tutanağa yansımış olumsuz bir tespit veya gözlem olmadığına sanığın geçmişi ve sosyal ilişkileri değişmediğine göre bu defa daha önce lehe uygulamaya sebep oluşturan kriterler sayılarak aynı kriterlerle TCK 62 maddenin uygulanmaması yasaya aykırıdır.
Bu gerekçe ile haklı bir sebep gösterilmeksizin TCK 62 maddenin uygulanmaması suretiyle verilen yerel mahkeme kararı yönünden onama görüşü bildiren Sayın çoğunluğa katılmıyorum.