Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/7944 E. , 2025/3277 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/253 E., 2024/96 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.09.2023 tarihli 2023/1-278 Esas 2023/407 Karar sayılı bozma ilâmı sonrası Mahkemece, bozma ilamına uy
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/7944 E. , 2025/3277 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/253 E., 2024/96 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.09.2023 tarihli 2023/1-278 Esas 2023/407 Karar sayılı bozma ilâmı sonrası Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2019/1221 Esas, 2019/3286 Karar sayılı bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiş ise de ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 31.10.2017 tarihli ve 2017/1-290 Esas, 2017/443 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Ceza Genel Kurulunun verdiği bozma kararı ile önceki hükmün ortadan kalkması karşısında bu kararın şeklen direnme kararı olsa da "yeni hüküm" niteliğinde olduğu belirlenmiştir. Mahkemece verilen kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/44 Esas, 2015/384 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2019/1221 Esas, 2019/3286 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli ve 2019/370 Esas, 2019/489 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamına direnilerek, sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 4. Direnme üzerine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.09.2023 tarihli ve 2023/1-278 Esas, 2023/407 Karar sayılı ilamıyla dosyanın esası incelenmeksizin usuli yönden bozulduğu ve dosyanın mahalline gönderildiği anlaşılmıştır. 5. Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2024 tarihli ve 2023/253 Esas, 2024/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz istemi sanığın atılı suçu işlediğinden bahisle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Soruşturma aşamasında olayın tanığı olarak ifadeleri alınan küçük yaştaki tanıklar ..., ... ve ...’ın kolluk aşamasındaki beyan ve teşhislerinden dönmeleri ve sanığın olay tarihinde kullanmış olduğu telefonun sinyal aldığı baz istasyonlarına ilişkin alınan ek rapor nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de, adları geçen tanıkların teşhis işlemi sırasında herhangi bir baskıya ya da yönlendirmeye maruz kalmadıkları, özellikle tanık ...'in kolluk aşamasında vermiş olduğu beyanında olayı ayrıntılı şekilde anlattığı ve aynı gün yaptırılan fotoğraf teşhisinde de sanığı açıkça maktule elini uzatmış şekilde gördüğünü beyan ettiği anlaşılmakla, tüm tanıkların açık ve samimi beyanları birlikte değerlendirildiğinde sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2024 tarihli ve 2023/253 Esas, 2024/96 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2025 tarihinde karar verildi.