Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/8097 K.2025/8772

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2022/481 Esas, 2023/378 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.10.2024 tarihli ve 2024/205 Esas, 2024/1600 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 53. maddeleri uyarınca 10... ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delil ve gerekçe gösterilmeden karar verildiğine, suç vasfında hataya düşüldüğüne, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, sanığın kendisini korumak amacıyla ateş ettiğine, ağır haksız tahrik altında yaralama suçundan ceza verilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Oluşa ve dosya kapsamına göre, aralarında alacak verecek meselesinden dolayı anlaşmazlık bulunan sanık ile katılanın olay günü saat 16:00 sıralarında ...

Metrosu önünde karşılaştıklarında çıkan tartışmada karşılıklı tehdit ve hakaretlerde bulundukları, araya girenlerin müdahalesiyle oradan ayrılıp evlerine gittikleri, telefonda yaptıkları konuşmalar sırasında da karşılıklı tehdit ve hakaretlerde bulunduktan sonra parkta buluşmayı kararlaştırarak aynı gün saat 17:30 sıralarında belirtilen yere katılanın bıçakla, sanığın da av tüfeği ile geldiği, burada tekrar tartışmaya başlayıp küfürleştikten sonra,

katılanın üzerindeki bıçağı çekip sanığın üzerine doğru yürüyerek "vurmazsan seni ana bacı sinkaf ederim" şeklinde küfür etmesinden sonra sanığın da tüfekle katılanın bacağına doğru bir el ateş ederek popliteal arterde yaralanma nedeniyle, kişinin yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyen sol femur açık parçalı kırığa, sol alt ekstremitede 3 cm'lik kısalık oluşmasından dolayı duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı olayda.

İlk aşamada meydana gelen karşılıklı tehdit ve hakaretlerde ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği belli değil ise de olayın ikinci aşamasında katılanın bıçak çekerek sanığa küfür etmesi dikkate alındığında, (1/4) ila (3/4) arasında indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari ile makul (orta) arasında bir indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde asgari oranda indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine yönelik temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.10.2024 tarihli ve 2024/205 Esas, 2024/1600 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Uzun süreden beri arkadaş olan ancak aralarında alacak verecek meselesinden çıkan anlaşmazlık ve kavga neticesinde sanığın tüfekle katılanı ayağından yaraladığı olayda sanığın öldürme değil yaralama kastıyla hareket ettiği kanaatiyle bu karşı oy yazısı yazılmıştır.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir. Bu bağlamda. 1. Sanık ile katılan aradındaki anlaşmazlığın borç ilişkisinden kaynaklanması nedeniyle, yaşanan olayın öldürmeyi gerektiren bir husumete neden olacak nitelikte olmaması, 2. Sanığın katılanın ayağını hedef alarak bir kez ateş etmiş olması,

3. Tüfeğinde dört fişek olması nedeniye, sanığın katılanın hayati bölgelerine birden fazla atış yapabilme imkanı varken yakın mesafeden sadece ayağını hedef olarak tek atış yapması, Hususları dikkate alındığında, yakın bir mesafeden atış etmesi nedeniyle istemesi halinde katılanın vücudunun hayati bölgelerinden vurabilecek olan sanığın, katılanın bacak bölgesini tek atışla hedef alması karşısında, sanığın dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip oldukları kasta bakılmaksızın sadece kullanılan aracın öldürmeye elverişli olduğu ve verdiği zarar nazara alınarak ve bundan fiili bir karine oluşturularak,

yaralama kastıyla hareket ettiği hususunda şüphe bulunmayan sanığın fiilinin, adam öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.