Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/8111 K.2025/4537

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen, Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2018 tarihli ve 2017/19 Esas, 2018/680 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Malatya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2018 tarihli ve 2017/19 Esas, 2018/680 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve re'sen temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/3177 Esas, 2019/5299 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir. 3. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/3177 Esas, 2019/5299 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca 04.05.2020 tarihli itirazı ile Dairece yeniden yapılan inceleme neticesinde, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 05.10.2020 tarihli ve 2020/1980 Esas, 2020/2148 Karar sayılı kararı ile özetle eylemin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Malatya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/299 Esas, 2020/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, önceki hükümde direnilerek 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 5. Malatya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/299 Esas, 2020/328 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii, Cumhuriyet savcısının (lehe) temyizi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2024 tarihli ve 2022/1-198 Esas, 2024/100 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğu nedeniyle İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir. 6. Malatya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2024 tarihli ve 2024/281 Esas, 2024/435 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85/1, 22/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle, suç vasfına, vekalet ücretine, vesaireye, 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, fazla ceza tayinine, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından,

katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesinde yer verilen.

“Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Malatya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2024 tarihli ve 2024/281 Esas, 2024/435 Karar sayılı kararına yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında (9) no'lu bentten sonra gelmek üzere (10) no'lu bent olarak “Katılan kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden,