Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/900 K.2024/5739

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/463 Esas, 2016/478 Karar sayılı sanığın 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51. maddesine göre ertelenmesine dair kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/8313 Esas, 2020/10446 Karar sayılı ilâmı ile kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine Büyükçekmece

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2020/477 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 20.04.2021 tarihinde kesinleşmiş ve sanığın denetim süresi içerisinde 30.12.2021 tarihinde kasıtlı suç işlemesi üzerine Mahkemenin 10.11.2023 tarihli ve 2023/703 Esas, 2023/837 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması suretiyle sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3,

62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay günü sanığın evinde bulunduğu sırada, iş yerinde kurulu alarm sisteminin çalması üzerine iş yerine gittiği, dışarıdan anormal bir durum olmadığını görmesi üzerine babasının iş yerine ait anahtarları getirmesini beklediği sırada sanığın beyaz montlu bir şahsın kaçtığını görmesi üzerine kovalamaya başladığı, ancak yakalayamadığı, şahsın peşinden gittiği sırada köprü altından geçen sanığın siyah montlu mağdurun hızlı bir şekilde petrol istasyonuna girdiğini gördüğü ve hırsız olduğu düşüncesi ile peşinden gittiği, mağdura kim olduğunu sorduğu, mağdurun hurdacı olduğunu söylediği,

mağdurun üzerine doğru geldiğini hisseden sanığın mağdura kafa atmak suretiyle parçalı nazal fraktür oluşacak şekilde yaraladığı, meydana gelen kemik kırığının mağdurun hayat fonksiyonlarını orta(2) derecede etkilediği olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının düzeltilen husus dışında kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı anlaşıldığında, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında, Büyükçekmece

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/463 Esas, 2016/478 Karar sayılı kararı ile hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelendiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/8313 Esas, 2020/10446 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, Yargıtay bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi üzerine hükmün açıklanmasına karar verildiği ancak hükmün sanık hakkında erteleme hükümleri uygulanmadan aynen açıklandığı,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı gereğince sanığın 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle, hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmediği anlaşılmış olup, bu husus hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Büyükçekmece

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2023 tarihli ve 2023/703 Esas, 2023/837 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında (4) numaralı fıkradan sonra gelmek üzere "Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının Büyükçekmece