Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/958 K.2024/5973

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2014 tarihli kararının, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 05.04.2017 tarihli ve 2016/10745 Esas, 2017/4069 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine Görevsizlik kararı verilmiş, bozma ilamı doğrultusunda verilen Edirne

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2022 tarihli ve 2021/153 Esas, 2022/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına; ancak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesi suretiyle cezasının 4 yıl 2 ay üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmanın varlığına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye ve sanığın öldürme kastı olmadığından bahisle suçun vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın öldürmeye elverişli bıçak ile katılanı hedef alarak koltuk altı ve karın bölgesinden ayrı ayrı hayati tehlikeye yol açacak şekilde katılanı yaraladığı anlaşılan olayda, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul hadden ceza tayini yerine, yazılı şekilde azami hadden (15 yıl) uygulama yapılarak sanığa fazla ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği,

meşru savunma ve haksız tahrik uygulanma koşullarının oluşmadığı eksik incelemenin söz konusu olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelemesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne