Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/991 K.2024/6029

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/256 Esas, 2015/818 Karar sayılı kararı ile kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 27.05.2019 tarihli ve 2019/3553 Esas, 2019/11512 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine Uşak

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2019/426 Esas, 2019/623 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2021/5357 Esas, 2021/4158 Karar sayılı kararıyla bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine Uşak

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/370 Esas, 2021/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün katılan ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2022/10580 Esas, 2023/1746 Karar sayılı kararıyla özetle; savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2.Uşak

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/512 Esas, 2023/608 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası yerine 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; hakkında haksız şekilde mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ve lehe hükümlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

hakkında hükmolunan ceza miktarı gözetildiğinde sanık lehine erteleme, seçenek tedbirlere çevirme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasında kanuni imkansızlık bulunduğu anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak