Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1055 K.2025/5635

Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddeleri uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkumiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bölge Adliye Mahkemesi bozması üzerine Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,19.09.2023 tarihli ve 2022/643 Esas, 2023/707 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 21.03.2024 tarihli ve 2023/3063 Esas, 2024/678 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suç işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e maddeleri gereği kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı, sanığa yüklenen suç bakımından soruşturma aşamasında uzlaşmanın mümkün olmadığı anlaşılmış ise de, kovuşturma aşamasında sanığın eyleminin uzlaşmaya tabi aynı Kanun'un 86/2 maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla, sanık ile katılan arasında 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri gereği uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi,

uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 21.03.2024 tarihli ve 2023/3063 Esas, 2024/678 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklandığı üzere uzlaştırma işlemi yapılmaması nedeniyle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi