Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1085 K.2025/7191

Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ve 2023/424 Esas, 2024/101 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 58... . maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 07.10.2024 tarihli ve 2024/2014 Esas, 2024/2825 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) , katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın yağma ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı yapılan inceleme neticesinde, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, tarafların olaydan beş gün önce evlendikleri, sanığın kendisine katılan tarafından hediye olarak alınan saatin değerinin söylendiği gibi 15.000 Türk lirası olmayıp, 1.500 Türk lirası olduğunu öğrenmesi üzerine,

kendisine yalan söylemesi nedeniyle katılanla tartışmaya başlayıp daha sonra taraflar arasında karşılıklı kasten yaralama eylemlerinin gerçekleştiği anlaşılan olayda, her ne kadar sanığın, katılanın üzerinde bulunan kolye, bilezik ve yüzüğü zorla aldığından bahisle hakkında nitelikli yağma suçundan kamu davası açılmış ise de, olayın tek görgü tanığı ...'in aşamalarda değişen beyanları ve katılanın kızı olması sebebiyle tarafsız tanık olarak değerlendirilemeyeceği,

sanığın ziynet eşyalarını aldığına ilişkin soyut iddia dışında delil bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın yağma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil elde edilemediği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden. 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinde yer verilen.

“İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3 maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 07.10.2024 tarihli ve 2024/2014 Esas, 2024/2825 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması ve katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli