Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1122 K.2025/3748

Ankara 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2024 tarihli ve 2023/795 Esas, 2024/76 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararının, katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 3.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu karara karşı sanık müdafii tarafından temyiz talebinde bulunulduğu, 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ilk defa verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının temyizi üzerine Yargıtay'ın yetkili olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede.

Karar tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29, 62, 52/2. maddeleri uyarınca verilen 3.000 TL adlî para cezasının 5271 sayılı Kanun'un 272/3. maddesinde 7499 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle doğrudan verilen adlî para cezalarında 15.000 TL dahil altındaki adlî para cezalarının kesin olduğu belirlendiğinden karar tarihi itibariyle doğrudan verilen 3.000 TL adlî para cezasının kesin olduğu dikkate alındığında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,11.11.2024 tarihli ve 2024/638 Esas, 2024/1329 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden,