Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1175 K.2025/7180

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da kullanmak suçundan Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli ve 2021/673 Esas, 2022/691 Karar sayılı kararıyla 2 yıl hapis cezasına hükümlü ...'un, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Antalya

2. İnfaz Hâkimliğinin 10.10.2023 tarihli ve 2023/9513 Esas, 2023/9473 Karar sayılı kararını müteâkip, hükümlünün yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle anılan kararın kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Antalya 2. İnfaz Hâkimliğinin 22.02.2024 tarihli ve 2024/2653 Esas, 2024/2699 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Antalya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2024 tarihli ve 2024/627 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06.02.2025 tarihli ve 94660652-105-07-26173-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2025 tarihli ve 2025/20330 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2025 tarihli ve 2025/20330 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında Antalya

2. İnfaz Hâkimliğinin 10.10.2023 tarihli kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar verilmesini müteâkip, anılan Mahkemenin 22.02.2024 tarihli ve 2024/2653 Esas, 2024/2699 Karar sayılı kararı ile hükümlünün yükümlülüklerini ihlâl etmesi nedeniyle Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce iki kez uyarılmasına karşın, 19.01.2024 tarihinde yükümlülüğünü üçüncü kez ihlal ettiğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair karar verilmiş ise de,

Hükümlünün yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle koşullu salıverilme tarihine kadar açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin istenilmesine ilişkin Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 26.01.2024 tarihli ve 2024/2875 İİDK sayılı kararına yönelik hükümlünün itirazının hastane giriş kayıtları ve belgelerin bulunması ile hükümlünün mazeretinin kabul edilebilir olduğundan bahisle kabulüne dair Antalya

2. İnfaz Hâkimliğinin 20.02.2024 tarihli ve 2024/2309 Esas, 2024/2576 Karar sayılı karar verildiği, bu haliyle hükümlünün denetimli serbestlik yükümlülüğünü ihlâl etmediğine ilişkin önceki tarihli olan İnfaz Hâkimliğinin 20.02.2024 tarihli kararı bulunduğunun, iki gün sonra Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin İnfaz Hâkimliğinin 22.02.2024 tarihli kararının çelişki oluşturacak mahiyette olduğu anlaşılması karşısında,

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi talebinin İnfaz Hâkimliği tarafından reddine karar verilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. Şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından hazırlanan denetim planınına uyarıya rağmen ısrarla uymadığı gerekçesiyle hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

hükümlünün Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 26.01.2024 tarihli ve 2024/2875 sayılı ihlal nedeniyle kayıt kapatma değerlendirme kararına karşı yapmış olduğu itirazın İnfaz Hakimliğince 20.02.2024 tarihli ve 2024/2309 Esas, 2024/2576 Karar sayılı kararla "hükümlünün mazeretinin kabul edilebilir olduğu" gerekçesiyle kabul edildiği anlaşılmakla,

hükümlünün denetimli serbestlik yükümlülüğünü ihlâl etmediğine ilişkin İnfaz Hâkimliğince verilen bu karar dikkate alınmak suretiyle hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi talebinin reddi yerine kabulüne dair İnfaz Hâkimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR