Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1292 K.2025/4905

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 307/3. maddesinin gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2020/123 Esas, 2021/657 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2022/34 Esas, 2022/531 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2022/12919 Esas, 2024/246 Karar sayılı ilâmı ile temel cezanın üst sınıra yakın belirlenmesi yerine en üst hadden belirlenerek fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Konya

14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2024 tarihli ve 2024/273 Esas, 2024/823 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/2-(b), 29/1, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; lehe hükümlerin eksik uygulandığına, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, haksız tahrik indiriminin azami hadden yapılması gerektiğine, sanığın eylemi ile katılanın organ işlev yitirilmesi arasında illiyet bağı bulunmadığına, temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eylemi sonucu katılanın sağ gözünün görme işlevini yitirdiği anlaşıldığından sanığın eylemi ile meydana gelen sonuç arasında illiyet bağının söz konusu olduğu,

katılanın yüzde sabit iz oluşacak ve organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olaya ilişkin ...

Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 09.06.2021 tarihli raporda yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği tespitine yer verildiği ve 5237 sayılı Kanun'un 87. maddesi kapsamındaki yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikteki yaralanmalar olduğu gözetildiğinde temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesine göre belirlenmesinin isabetli olduğu,

sanık savunmasında katılanla arasında yaşanan konuşma sırasında katılanın üzerine atlayıp saldırması üzerine katılanın yüzüne yumruk attığını savunmuş ise de sanığın olay sonrası düzenlenen adli muayene raporunda darp ve cebir izine rastlanmadığı tespitine yer verildiği gözetildiğinde somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı,

dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılanın sanığın ablasına yönelik rahatsız edici davranışlarının sanıkta yarattığı haksız tahrik ve haksız tahrikin ulaştığı boyut dikkate alındığında sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılmasında ve belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarı karşısında 5237 sayılı Kanun'un 50/1. maddesi gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine,

aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereği ertelenmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya

14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2024 tarihli ve 2024/273 Esas, 2024/823 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Konya