Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1313 K.2025/5056

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/13 Esas, 2023/80 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili, katılan ... vekilleri, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 02.04.2024 tarihli ve 2023/6576 Esas, 2024/2275 Karar sayılı kararı ile, sanıklar ... (...), ..., ... ... hakkında kurulan hükümlerde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği, sanık ... (...) hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 35/2 maddesi uygulaması sırasında makul bir ceza tayin edilmesi gerektiği, sanık ... ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 35/2 maddesi uygulamasında üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi gerektiği,

sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kastının yaralamaya yönelik olması nedeni ile kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2024 tarihli ve 2024/236 Esas, 2024/342 Karar sayılı kararı ile, a.

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-e, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, d.

Sanık ... ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, e.

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, f. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi özetle, sanık ... (...) hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35/2 maddesi uygulamasında cezaların yetersiz tayin edildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

2. Sanık ... (...) müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki temyiz istemi özetle,eksik araştırmaya, mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, cezanın fazla tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık ... ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, cezanın fazla tayin edildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı,

sanık ... (...)'un katılan ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... ...'in katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'in katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın katılan ...'a yönelik kasten yaralama eylemlerini gerçekleştirdiklerinin saptandığı, dosya içeriğine göre katılanlardan sanıklara yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığından haksız tahrik indirimi uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2024 tarihli ve 2024/236 Esas, 2024/342 Karar sayılı kararında katılanlar ... ve ... vekili ile sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde karar verildi.

24.06.2025 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafii, Avukatlar ...'ın yetkilendirmesine istinaden Av. ... ve Av. ...'ın yüzlerine karşı 03.07.2025 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.