Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1460 K.2025/5212

Kurulu'nun 06.11.2024 tarihli ve 2023/1-237 Esas ve 2024/336 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararının isabetli olduğuna ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.10.2022 tarihli ve 1605-1857 sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin esastan incelenmesi için dairemize gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mağdur ..., hükmün bozulması için temyiz talebinde bulunmuş ise de; dilekçe içeriği itibariyle şikayetinden vazgeçtiği şikayetçi kurumun davaya katılma hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2019 tarihli ve 2018/393 Esas, 2019/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 04.12.2020 tarihli ve 2020/205 Esas, 2020/2677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-d, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Kanun'un 283/3. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarihli ve 2022/5914 Esas, 2022/6015 Karar sayılı kararı ile "Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının, sanığın babasına karşı işlediği suç nedeniyle 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin talebinin reddi ile sanık hakkında aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığı kabul edilerek hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1605 Esas, 2022/1857 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-a-d, 35/2, 62, 53. maddesi uyarınca maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283/3. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suç vasfına sanık hakkında meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin varlığına ilişkindir.

III.GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirdiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz ve eylem bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.Sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik mağdur ... ve şikayetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz başvurularının incelenmesinde.

5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği kurulan hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşılan mağdur ... ve şikayetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz başvurusunun incelenmesinde.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1605 Esas, 2022/1857 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı