Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1530 K.2025/7125

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin değerlendirilmesinde, sanık ... müdafiinin yasal süresi içerisinde duruşmalı inceleme talebinde bulunmaması ve sanık ... müdafiinin yasal süresi içerisinde duruşmalı inceleme talebinde bulunmaması ile sanık ... hakkında hükmedilen ceza miktarına göre 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca duruşmalı inceleme taleplerinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2014 tarihli ve 2013/372 Esas, 2014/251 Karar sayılı kararının katılan vekili, sanık ... müdafiileri ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 18.06.2018 tarihli ve 2018/640 Esas, 2018/2822 Karar sayılı kararı ile, sanık ... yönünden teşebbüsün derecesinde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayin edilmesi, sanık ...'ın azmettiren sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken kasten yaralama suçuna azmettiren olarak katıldığı kabulü ile suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülmesi,

sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda eksik inceleme yapılması ve sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Sakarya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2024 tarihli ve 2018/335 Esas, 2024/223 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38/1. maddesi yollamasıyla 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; suçun sübutuna, suç vasfına, meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşebbüsün derecesine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun sübutuna, suç vasfına ve teşebbüsün derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Gerekçeli karar başlığında sanıkların tutuklama ve tahliye tarihleri ile gözaltı sürelerinin gösterilmemesi, mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak görülmüştür. B. Sanık ... hakkında katılana yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelen temyiz istemi yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık ... tarafından sanık ...'ın azmettirmesi ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

katılandan sanık ...'e yönelen haksız söz ve hareket bulunmaması dikkate alındığında sanık ... yönünden meşru savunma, sınırın aşılması ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, katılanda meydana gelen yaralanmanın oluşturduğu tehlike ve zararın ağırlığına göre teşebbüsün derecesinin belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı, sonuç ceza miktarının cezanın ertelenmesine,

seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde kanunî engel teşkil ettiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. C. Sanık ... hakkında katılana yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelen temyiz istemi yönünden.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık ... tarafından sanık ...'ın azmettirmesi ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, katılanda meydana gelen yaralanmanın oluşturduğu tehlike ve zararın ağırlığına göre teşebbüsün derecesinin belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama konusu olay öncesinde gerçekleşen ve sanık ... ile katılan arasındaki husumetin sebebi olan olaya ilişkin olarak Akyazı

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2020 tarihli ve 2020/89 Esas, 2020/450 Karar sayılı ilamı ile katılan hakkında sanık ...'a yönelik olarak tehdit suçunun nitelikli halleri arasında bulunan silahla tehdit suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiş olması ve bu kararın Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 14.10.2024 tarihli ve 2023/8894 Esas, 2024/10518 Karar sayılı kararı ile onanması dikkate alındığında sanık ... lehine 5237 sayılı Kanun'un 1/4 ile 3/4 arasında indirim öngören 29/1. maddesi uyarınca 1/4 olan asgari indirim oranı ile makul oran arasında asgari orana yakın olacak şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanık ...'ın hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsî hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran hâlleri nedeniyle geçirmiş olduğu süreler hakkında 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi gereği mahsup kararı verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2024 tarihli ve 2018/335 Esas, 2024/223 Karar sayılı kararında sanık ... müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden. Gerekçe bölümünde (A-2-3) numaralı bentlerde açıklandığı üzere haksız tahrikin derecesinde hataya düşülmesi ve mahsup kararı verilmemesi nedenleriyle Sakarya