Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1559 K.2026/1284

Sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yönünden; hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

2. Sanıklar hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2024 tarihli ve 2023/442 Esas, 2024/81 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.10.2024 tarihli ve 2024/1943 Esas, 2024/2444 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca sanık ... yönünden tekerrüre esas alınan ilamın künyesi ve adli emanetler yönünden düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine, meşru savunmaya,eksik araştırmaya, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, delillerin hatalı değerlendirildiğine, lehe hükümlerin uygulanması talebine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak iradesiyle asli fail sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu,

kullanılan aletin elverişliliği ve katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği dikkate alındığında sanıkların eylemine uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünün isabetli olduğu, meşru savunma şartlarının oluşmadığı,

ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanıklar lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanıklar lehine haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulandığı, hükmedilen ceza miktarları itibarıyla başkaca uygulanabilecek lehe hükmün bulunmadığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanıklar müdafiilerince ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Mağdurlar ... ve ...'a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen "...

İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanıklar Hakkında Katılan ...'e Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hükümler Yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 18.10.2024 tarihli ve 2024/1943 Esas, 2024/2444 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi