Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1592 K.2025/9775

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aksaray

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2024/133 Esas, 2024/316 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası Esas No : 2025/1592 ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı dikkate alınarak sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.11.2024 tarihli ve 2024/2398 Esas, 2024/2524 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin taksirle yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Dosya kapsamına göre; olay günü taraflar arasında yaşanan tartışma neticesinde sanığın katılana bir el ateş etmesi sonucunda katılanın mevcut adli raporuna göre, av tüfeği saçma taneleri isabeti ile sol uylukta cilt, cilt altı yumuşak doku ve kas doku hasarına, sol siyatik sinirin total hasarına, sol femur (uyluk kemiği) açık parçalı kırığına, sol popliteal ve femoral venlerde tromboza, yaşamsal tehlike geçirmesine,

hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına ve sol düşük ayak arazının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, yaralanmanın niteliği ve meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak,

5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında, makul ile üst sınır arasında ceza tayin edilirken zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek alt sınırdan sonuca etkili olacak şekilde uzaklaşılması yerine yazılı şekilde 12... ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

suçta kullanılan tüfeğin öldürmeye elverişli oluşu, isabet yeri ve sayısı, hedef alınan bölge dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık lehine uygulanmamasına karar verildiği, sanık hakkında uygulanması mümkün başka lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık hakkında tayin olunan hapis cezanın kazanılmış hak nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca "2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine" şeklinde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanıığın "2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 01.11.2024 tarihli ve 2024/2398 Esas, 2024/2524 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği sanık hakkında hüküm fıkrasında 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesinin uygulandığı fıkradan "2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkartılarak yerine cezasının " 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,