Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1801 K.2025/6461

Nitelikli hırsızlık, yağma, görevi yaptırmamak için direnme ve muhtelif suçlardan Bolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'nin, 23.05.2024 tarihinde kullandığı haftalık 10 dakika olan telefonla görüşme esnasında, aradığı numaranın çalmadan meşgule düşmesi nedeniyle 1,5 saat sonra yeniden denetildiğinde yeniden meşgule düşmesi üzerine bu kez odasına gönderilmesini müteakip, kurum idaresinin numara listesinde başkaca bildirilmiş numara bulunmadığı gerekçesiyle haftalık telefon görüşme hakkının kullanılmış sayılmasına ilişkin uygulamasına karşı yapılan şikayetinin kabulü ile,

anılan Ceza İnfaz Kurumu uygulamasının iptaline dair Bolu İnfaz Hâkimliğinin 04.06.2024 tarihli ve 2024/3612 Esas, 2024/3746 Karar sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile Bolu İnfaz Hâkimliğinin 04.06.2024 tarihli kararının kaldırılmasına ve hükümlü şikayetinin reddine ilişkin mercii Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli ve 2023/1130 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.03.2025 tarihli ve 94660652-105-14-29440-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.03.2025 tarihli ve 2025/34627 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.03.2025 tarihli ve 2025/34627 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 66/1. maddesinde yer alan, "Kapalı ceza infaz kurumlarındaki hükümlüler, Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelikte belirlenen esas ve usullere göre idarenin kontrolündeki ücretli telefonlar ile görüşme yapabilirler. Telefon görüşmesi idarece dinlenir ve kayıt altına alınır.

Bu hak, tehlikeli halde bulunan ve örgüt mensubu hükümlüler bakımından kısıtlanabilir." şeklindeki, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin "Telefonla görüşme hakkı" başlıklı 74/f maddesinde yer alan, "Hükümlüler görüşebilecekleri yakınlarından bir veya birden fazla kişi ile haftada bir kez ve bir telefon numarasıyla bağlantı kurarak kesintisiz görüşme yapabilir.

Herhangi bir nedenle görüşme gerçekleşememişse daha önceden bildirilen numaralardan bir diğeriyle görüşebilir. Konuşma süresi görüşme başladığı andan itibaren on dakikayı geçemez.

Deprem, salgın hastalık, doğal afet gibi zaruri hâllerde Bakanlık kararı ile telefon ile görüşme süresi ve sayısı artırılabilir." şeklindeki düzenlemeler ile, Hükümlülerin aradığı numara ile herhangi bir sebeple görüşme gerçekleşmemişse daha önce bildirdiği numaralardan biriyle görüşebileceğinin düzenlenmesi, bu düzenlemedeki amacın hükümlülerin telefonla görüşme hakkının kısıtlanmasının önüne geçmek olması,

söz konusu hakkın da 5275 sayılı Kanun'un 66/1. maddesinde belirtildiği üzere ancak tehlikeli halde bulunan ve örgüt mensubu hükümlüler bakımından kısıtlanabilmesi ve Kanun'un kısıtlama öngörmediği bir durumda yönetmelik ile kısıtlama yapılamaması,

kaldı ki yönetmelikte de daha önceden bildirilmiş bir numara yok ise nasıl uygulama yapılacağına ilişkin bir düzenleme bulunmaması karşısında, haftalık 10 dakikalık telefon görüşme hakkını aranılan numaranın meşgule düşmesi sebebiyle kendisinden kaynaklanmayan bir nedenle kullanamayan hükümlünün, daha önceden bildirdiği başkaca telefon numarası bulunmadığından bahisle o haftaya ait telefon görüşme hakkının kısıtlanamayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. Ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerin telefonla kimlerle yasal olarak görüşme hakkı olduğu ve görüşme hakkı olan kişilerle ne şekilde görüşebilecekleri 5275 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesi ile Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin 74 üncü maddesin de düzenlenmiştir.

4. 5275 sayılı Kanun'un 66. maddesine göre, telefonla görüşme hakkının tehlikeli halde bulunan ve örgüt mensubu hükümlüler bakımından kısıtlanabileceği öngörüldüğü gibi Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin 74 üncü maddesinin (6) ncı fıkrasında, hükümlülere tanınan telefonla görüşme hakkının, genel ve kısmi aramalar sırasında, yemek dağıtım saatlerinde, kurum asayiş ve güvenliğini bozucu her türlü bireysel veya toplu olaylar sırasında kullandırılmayacağı yönünde bir sınırlama getirilmiştir.

5.Somut olayda, hükümlünün aradığı numaranın meşgule düşmesi ve başkaca bildirdiği bir telefon numarası bulunmadığı gerekçesiyle, haftalık telefonla görüşme hakkını kullandığı kabul edilerek, telefonla görüşme hakkının Ceza İnfaz Kurumu idaresi tarafından hukuka aykırı biçimde kısıtlandığı anlaşılmakla, hükümlünün kendisinden kaynaklanmayan bir nedenle kullanamadığı haftaya ilişkin telefonla görüşme hakkının idarece belirlenecek uygun zamanda kullandırılması gerektiği dikkate alınarak itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR