Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/2925 E. , 2025/4740 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/59 E., 2019/368 K. SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili karar
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/2925 E. , 2025/4740 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/59 E., 2019/368 K. SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2019 tarihli ve 2019/59 Esas, 2019/368 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 31/3, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 08.11.2019 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 21.04.2025 tarihli ve 2024/20455 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.05.2025 tarihli ve KYB-2025/53170 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.05.2025 tarihli ve KYB-2025/53170 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2021 tarihli ve 2021/144717 soruşturma, 2021/40949 esas, 2021/28543 sayılı iddianamesi ile, 17.08.2021 günü dini nikahlı olarak evli olduğu müştekiyi silahtan sayılan kül tablası ile vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması eyleminden dolayı silahla kasten yaralama suçundan kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama sonunda Mahkemesince eylemin silahla gerçekleştirilmesi konusunda bir değerlendirme yapılmadığı gibi, dosyada mevcut nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde sanık ile müştekinin resmi nikahlı evli olmadıklarının anlaşılması karşısında, sanığın kasten yaralama eylemini eşine karşı işlediği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 86/3-a maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. Hükümlünün olay günü inceleme dışı mağdurlar anne ve babası ... ve ... ile kardeşi mağdur ...'i tehdit ederek para istediği, hükümlüyü sakinleştirmeye çalışan mağdur ...'e tokatla vurarak yaraladığı iddiasıyla Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2019 tarihli ve 2018/2407 Soruşturma, 2019/415 Esas, 2019/39 İddianame numaralı evrakı ile düzenlenen iddianamede hükümlünün mağdurlar ... ve ...'ye yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs, mağdur ...'e yönelik silahla tehdit, kasten yaralama suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi talep edilmiş, 08.11.2019 tarihli karar ile Mahkemece hükümlünün anılan suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir. 2. Kararın Cumhuriyet savcısı ve hükümlü müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2020/54 Esas, 2020/610 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçuna yönelik istinaf başvurusunun hükmolunan cezanın tür ve miktarı itibarıyla kesin nitelikte bulunması nedeniyle reddine, nitelikli yağmaya teşebbüs ve silahla tehdit suçlarına yönelik istinaf başvurularının kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması suretiyle hükümlünün nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, hükmün 19.11.2020 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlünün gerçekleştirdiği kasten yaralama eyleminin nitelikli yağmaya teşebbüs suçunun cebir unsurunu oluşturması nedeniyle hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2019 tarihli ve 2019/59 Esas, 2019/368 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden; “Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2019 tarihli ve 2019/59 Esas, 2019/368 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına,” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2025 tarihinde karar verildi.