Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3294 K.2025/7830)

İstinaf bozması üzerine Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2021/548 Esas, 2022/979 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık hakkında çocuğun alıkonulması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 30/1. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine, b.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 07.02.2025 tarihli ve 2024/555 Esas, 2025/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılanlar vekilleri ve sanığın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın çocuğun alıkonulması suçundan cezalandırılması gerektiğine, kasten yaralama suçundan eksik ceza tayin edildiğine, yaralama eyleminin silah niteliğindeki eşya ile gerçekleştirildiğine, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın istinaf edilmesi üzerine inceleme yapan Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 2 80... . maddeleri gereğince duruşma açılmaksızın hükmün "sanığın hürriyetten yoksun kılma suçuna yönelik eylemlerin çocuğun alıkonulması suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesi,

uzlaştırma işlemlerinin yapılması ve sanığın katılanın 30 yaşında gösterdiğini belirtmesi karşısında katılan mağdurun fiziki görüntüsünün mahkemece tespit edilerek, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verildiği, fakat 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (e) ve (f) bentlerinde İlk Derece Mahkemesi kararlarının hangi hallerde bozulabileceğinin açık ve tahdidi şekilde belirtildiği,

verilen bu bozma kararının anılan maddenin (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak bir karar vermek yerine sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri göz ardı edilerek dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde verilen bozma kararının ve bu karara istinaden verilmiş olan İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka aykırı olması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yeniden yargılama yapıldıktan sonra karar verilmesi yerine yazılı şekilde İlk Derece Mahkemesinin kararına yönelik esastan ret kararı verilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 07.02.2025 tarihli ve 2024/555 Esas, 2025/262 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklandığı üzere Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararının hukuka aykırı olması ve duruşma açılarak yeniden yargılama yapıldıktan sonra karar verilmesi yerine yazılı şekilde bozma üzerine verilen hukuka aykırı İlk Derece Mahkemesinin kararına yönelik esastan ret kararı verilmesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca bozma ilamının içeriğine göre takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi